اجاره دهنده داده پس بگيرد، يا اجاره را به هم نزند، و اجاره مدتى را كه در تصرف غصب كننده بوده به ميزان معمول از او بگيرد، پس اگر حيوانى را يك ماهه به ده تومان اجاره نمايد، و كسى آن را ده روز غصب كند و اجاره معمولى ده روز آن پانزده تومان باشد، مىتواند پانزده تومان را از غصب كننده بگيرد.
(مسأله ٢٢١٨) اگر چيزى را كه اجاره كرده تحويل بگيرد، و بعد ديگرى آن را غصب كند، نمىتواند اجاره را به هم بزند، و فقط حق دارد كرايه آن چيز را به مقدار معمول، از غصب كننده بگيرد.
(مسأله ٢٢١٩) اگر پيش از آن كه مدت اجاره تمام شود، ملك را به مستأجر بفروشد، اجاره به هم نمىخورد. و مستأجر بايد مال الاجاره را بدهد، و همچنين است اگر آن را به ديگرى بفروشد.
(مسأله ٢٢٢٠) اگر پيش از ابتداى مدت اجاره، ملك بطورى خراب شود كه هيچ قابل استفاده نباشد، يا قابل استفاده‌اى كه شرط كرده‌اند نباشد اجاره باطل مىشود. و پولى كه مستأجر به صاحب ملك داده به او برمىگردد، و اگر طورى باشد كه بتواند استفاده مختصرى از آن ببرد، مىتواند اجاره را به هم بزند.
(مسأله ٢٢٢١) اگر ملكى را اجاره كند و بعد از گذشتن مقدارى از مدت اجاره از مدت اجاره بطورى خراب شود كه هيچ قابل استفاده نباشد، يا قابل استفاده‌اى كه شرط كرده‌اند نباشد، اجاره مدتى كه باقيمانده باطل مىشود. و مىتواند اجاره مدت گذشته را به هم بزند و (اجرت المثل) يعنى اجرت معمولى آن مدت را بدهد.
(مسأله ٢٢٢٢) اگر خانه‌اى را كه مثلا دو اطاق دارد اجاره دهد و يك اطاق آن خراب شود، چنانچه فورا آن را بسازد و هيچ مقدارى از استفاده آن از بين نرود اجاره باطل نمىشود و مستأجر هم نمىتواند اجاره را به هم بزند ولى اگر ساختن آن بقدرى طول بكشد كه مقدارى از استفاده مستأجر از بين برود اجاره به آن مقدار باطل مىشود و مستأجر مىتواند اجاره تمام مدت را به هم بزند و براى استفاده‌اى كه كرده (اجرت المثل) بدهد.
(مسأله ٢٢٢٣) اگر اجاره دهنده يا مستأجر بميرد، اجاره باطل نمىشود