بايد اجتناب كرد ولى اگر خون مثلا در زرده باشد تا پوست نازك روى آن پاره نشده سفيده پاك مىباشد.
(مسأله ١٠٠) خونى كه گاهى موقع دوشيدن شير ديده مىشود نجس است و شير را نجس مىكند.
(مسأله ١٠١) اگر خونى كه از لاى دندانها مىآيد، بواسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود، اجتناب از آب دهان لازم نيست.
(مسأله ١٠٢) خونى كه بواسطه كوبيده شدن، زير ناخن يا زير پوست مىميرد، اگر طورى شود كه ديگر به آن خون نگويند پاك و اگر به آن خون بگويند نجس است، و در اين صورت چنانچه ناخن يا پوست سوراخ شود اگر بيرون آوردن خون و تطهير محل جهت وضو يا غسل مشقت زياد دارد بايد تيمم نمايد.
(مسأله ١٠٣) اگر انسان نداند كه خون زير پوست مرده يا گوشت بواسطه كوبيده شدن به آن حالت در آمده پاك است.
(مسأله ١٠٤) اگر موقع جوشيدن غذا ذره‌اى خون در آن بيفتد، تمام غذا و ظرف آن نجس مىشود، و جوشيدن و حرارت و آتش پاك كننده نيست.
(مسأله ١٠٥) زردابه‌اى كه در حال بهبودى زخم در اطراف آن پيدا مىشود، اگر معلوم نباشد كه با خون مخلوط است، پاك مىباشد.
٦، ٧ - سگ و خوك (مسأله ١٠٦) سگ و خوكى كه در خشكى زندگى مىكنند حتى مو و استخوان و پنجه و ناخن و رطوبتهاى آنها نجس است، ولى سگ و خوك دريائى پاك است.
٨ - كافر (مسأله ١٠٧) كافر يعنى كسى كه منكر خدا يا معاد است يا براى خدا شريك قرار مىدهد، و همچنين غلاة (يعنى آنهائى كه يكى از ائمه عليهم اسلام را خدا خوانده يا بگويند خدا در او حلول كرده است) و خوارج و نواصب (يعنى آنهائى كه به ائمه عليهم السلام اظهار دشمنى مىنمايند) نجسند، و همچنين است كسى كه