وصعت دارد كه پس از پياده شده مىتواند نماز را رو به قبله بجا آورد، در اين صورت نماز خواندن در هواپيما صحيح نيست و اگر وقت نماز تنگ شده باشد و تا موقع پياده شدن وقت آن تمام مىشود واجب است نماز را در هواپيما به آن طرفى كه علم دارد قبله در آن طرف باشد بجا آورد و اگر علم نداشته باشد به هر طرفى كه گمان دارد قبله باشد نماز را بخواند و اگر گمان هم نداشته باشد، مىتواند به هر طرفى كه بخواهد نماز را بخواند اگر چه احتياط مستحب آنست كه در چنين حال به چهار طرف نماز بخواند و اگر اصلا متمكن از خواندن نماز در هوا به سوى قبله نمىباشد، اين شرط از او ساقط است.
(مسأله ٥٥) اگر كسى هواپيمائى سوار شود كه سرعت حركت آن يك برابر سرعت حركت زمين بوده باشد مانند سفينه‌هاى فضائى و از طرف شرق بسوى غرب حركت كند و مدتى بدور زمين بگردد، احتياط واجب آنست كه در هر بيست و چهار ساعت نمازهاى پنجگانه خود را بجا آورد و اما گرفتن روزه ظاهر اين است كه واجب نباشد چون اگر مسافرت در شب شروع شده باشد، واضح است كه شب روزه ندارد و اگر در روز شروع شده است، دليلى بر وجوب گرفتن روزه در چنين فرضى نداريم، و اگر سرعت حركت هواپيما دو برابر سرعت حركت زمين بوده باشد، يعنى در هر دوازده ساعت يك بار دور زمين مىگردد، در فرض اين كه از شرق به غرب حركت مىكند، آيا واجب است در اين صورت نماز صبح را موقع فجر و ظهر و عصر را موقع زوال و مغرب و عشاء را موقع غروب بجا آورد و يا در هر بيست و چهار ساعت نمازها را بخواند؟ دو صورت دارد ولى احتياط واجب است بلكه ظاهر آنست كه نمازها را بايد در موقع خود يعنى وقت فجر و زوال و غرب بجا آورد. و اگر سرعت حركت هواپيما خيلى زياد بوده باشد به حدى كه در هر سه ساعت يا كمتر از آن يك بار دور زمين مىگردد، در اين صورت مشكل است كه گفته شود واجب است نمازها را در موقع فجر و زوال و غرب بجا آورد بلكه احتياط واجب آنست كه در هر بيست و چهار ساعت نمازها را بجا آورد و از اينجا حكم حركت هواپيما از غرب به سوى شرق نيز معلوم مىگردد و در صورتى كه حركت او يك برابر و يا كمتر از يك برابر حركت زمين بوده در اين صورت واجب است نمازها را در موقع فجر و زوال و مغرب بجا آورد و اگر سرعت هواپيما خيلى بيشتر از حركت زمين بوده باشد به حدى كه در هر سه ساعت يا كمتر از آن يك بار دور زمين مىگردد حكم آن نيز از گذشته معلوم گرديد كه بايد