مىتواند مقدار زكات را از خريدار بگيرد، و اگر معامله مقدار زكات را اجازه دهد، معامله صحيح است. و خريدار بايد قيمت آن مقدار را به حاكم شرع بدهد و در صورتى كه قيمت آن مقدار را به فروشنده داده باشد، مىتواند از او پس بگيرد.
(مسأله ١٨٧٩) اگر وزن گندم و جو و خرما و كشمش موقعى كه تر است به (٢٨٨) من (٤٥) مثقال كم برسد و بعد از خشك‌ شدن كمتر از اين مقدار شود زكات آن واجب نيست.
(مسأله ١٨٨٠) اگر گندم و جو و خرما را پيش از وقت خشك شدن مصرف كند، چنانچه خشك آنها به اندازه نصاب باشد، بايد زكات آنها را بدهد.
(مسأله ١٨٨١) خرما بر سه قسم است (١) آنست كه خشكش مىكنند و حكم زكات آن گفته شد (٢) آنست كه در حال رطب بودنش مىخورند (٣) آنست كه نارس خلال آن را مىخورند. در قسم دوم چنانچه مقدارى باشد كه خشك آن به (٢٨٨) من (٤٥) مثقال كم برسد بنا بر احتياط زكات آن واجب است و اما قسم سوم ظاهر اين است كه زكات بر آن واجب نباشد.
(مسأله ١٨٨٢) گندم و جو و خرما و كشمشى كه زكات آنها را داده، اگر چند سال هم نزد او بماند زكات ندارد.
(مسأله ١٨٨٣) اگر گندم و جو و خرما و انگور از آب باران يا نهر مشروب شود، يا مثل زراعتهاى مصر از رطوبت زمين استفاده كند، زكات آن ده يك است، و اگر با دلو و مانند آن آبيارى شود، زكات آن بيست يك است.
(مسأله ١٨٨٤) اگر گندم و جو و خرما و انگور، هم از آب باران مشروب شود و هم از آب دلو و مانند آن استفاده كند، چنانچه طورى باشد كه عرفا بگويند آبيارى آن با دلو و مانند آن شده، زكات آن بيست يك است، و اگر بگويند آبيارى با آب نهر و باران شده، زكات آن ده يك است، و اگر طورى است كه عرفا مىگويند به هر دو آبيارى شده زكات آن سه چهلم است.
(مسأله ١٨٨٥) چنانچه در صدق عرفى شك كند و نداند كه آبيارى طورى است كه در عرف مىگويند با هر دو آبيارى شده يا اين كه مىگويند آبيارى آن