توضيح المسائل - الخوئي، السيد أبوالقاسم - الصفحة ١٩٥
مبطلات نماز (مسأله ١١٣٥) دوازده چيز نماز را باطل مىكند و آنها را مبطلات مىگويند.
اول - آن كه در بين نماز يكى از شرطهاى آن از بين برود، مثلا در بين نماز بفهمد لباسش كه ساتر است غصبى است.
دوم - آن كه در بين نماز عمدا يا سهوا يا از روى ناچارى، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مىكند پيش آيد. مثلا بول از او بيرون آيد، ولى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود، چنانچه به دستورى كه در احكام وضو صفحه (٥٣) گفته شد، رفتار نمايد نمازش باطل نمىشود، و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد نمازش صحيح است.
(مسأله ١١٣٦) كسى كه بىاختيار خوابش برده، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده، يا بعد از بايد نمازش را دوباره بخواند.
(مسأله ١١٣٧) اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده، يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده نمازش صحيح است.
(مسأله ١١٣٨) اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شك كند كه در سجده آخر نماز است، يا در سجده شكر، چنانچه بداند كه بىاختيار خوابش برده، بايد آن نماز را دوباره بخواند، و اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و احتمال دهد كه از روى غفلت در سجده نماز خوابيده نمازش صحيح است.
سوم - از مبطلات نماز آنست كه دستها را به قصد اين كه جزء نماز باشد روى هم بگذارد و اگر به اين قصد نباشد بلكه به عنوان ادب باشد، بنابر احتياط واجب نماز را دوباره بخواند.