(مسأله ١٠٧٣) اگر بطور غير معمول سجده كند، مثلا سينه و شكم را به ‌زمين بچسباند، يا پاها را مقدارى درازا كند، اگر چه هفت عضوى كه گفته شد به زمين برسد، بنابر احتياط مستحب بايد نماز را دوباره بخواند، ولى اگر طورى درازا بكشد كه سجده صدق ننمايد نماز او باطل است.
(مسأله ١٠٧٤) مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند، بايد پاك باشد ولى اگر مثلا مهر را روى فرش نجس بگذارد، يا يك طرف مهر نجس باشد و پيشانى را به طرف پاك آن بگذارد اشكال ندارد.
(مسأله ١٠٧٥) اگر در پيشانى دمل يا زخم و مانند آن باشد، چنان كه ممكن است بايد با جاى سالم پيشانى سجده كند، و اگر ممكن نيست بايد زمين را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را به مقدارى كه براى سجده كافى باشد بر زمين بگذارد.
(مسأله ١٠٧٦) اگر دمل يا زخم تمام پيشانى را فرا گرفته باشد، بنابر احتياط بايد به يكى از دو طرف پيشانى و چانه اگر چه به تكرار نماز باشد سجده كند، و اگر ممكن نيست فقط به چانه، و اگر به چانه هم ممكن نيست، بايد براى سجده اشاره كند.
(مسأله ١٠٧٧) كسى كه نمىتواند پيشانى را به زمين برساند، بايد به قدرى كه مىتواند خم شود، و مهر يا چيز ديگرى را كه سجده بر آن صحيح است، روى چيز بلندى گذاشته و طورى پيشانى را بر آن بگذارد كه بگويند سجده كرده است، ولى بايد كف دستها و زانوها و انگشتان پا را به طور معمول به زمين بگذارد.
(مسأله ١٠٧٨) اگر چيز بلندى نباشد كه مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد. لازم است كه مهر يا چيز ديگر را با دست بلند كرده و بر آن سجده نمايد.
(مسأله ١٠٧٩) كسى كه هيچ نمىتواند سجده نمايد بايد براى سجده با سر اشاره كند و اگر نتواند بايد با چشمها اشاره نمايد، و اگر با چشمها هم