تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - تفسير بگذار در باطل خود غوطهور باشند

چه نيازى به فرزند دارد؟ او وجودى است بى‌انتها و محيط بر تمام عالم هستى، و مربى همه عالم آفرينش، فرزند براى كسى لازم است كه مى‌ميرد و ادامه نسل او از طريق فرزند است.

فرزند براى كسى لازم است كه نياز به كمك و انس براى موقع ناتوانى و تنهايى دارد.

بالآخره وجود فرزند دليل بر جسم بودن و قرار گرفتن در محدوده زمان و مكان است.

پروردگار عرش و آسمان و زمين كه از همه اينها منزه و پاك است، نيازى به فرزند ندارد.

تعبير به" رب العرش" بعد از" رب السماوات و الارض" در حقيقت از قبيل ذكر عام بعد از خاص مى‌باشد، زيرا" عرش" چنان كه قبلا هم گفته‌ايم به مجموعه عالم هستى كه تخت حكومت خداوند بزرگ است گفته مى‌شود.

اين احتمال نيز وجود دارد كه" عرش" اشاره به عالم ما وراء طبيعت باشد در مقابل" سماوات و ارض" كه اشاره به عالم ماده است.

(براى توضيح بيشتر در باره معنى عرش به جلد دوم تفسير نمونه صفحه ٢٠٠ ذيل آيه ٢٥٥ و از آن گسترده‌تر در جلد بيستم ذيل آيه ٧ سوره مؤمن مراجعه فرمائيد).

*** سپس به عنوان بى‌اعتنايى و تهديد اين لجوجان كه خود نوعى ديگر از روش بحث با اين قماش افراد است مى‌افزايد:" اكنون كه چنين است آنها را به حال خود واگذار تا در باطل غوطه‌ور باشند، و سرگرم بازى! تا روزى را كه به آنها وعده داده شده است ملاقات كنند" (و ميوه‌هاى تلخ اعمال و افكار زشت‌