تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٨ - ٧- زهد پيشوايان بزرگ

شما اينچنين! پيامبر فرمود:

اولئك قوم اجلت طيباتهم، و هى وشيكة الانقطاع و انما آخرت لنا طيباتنا:

" آنها گروهى هستند كه طيباتشان در اين دنيا به آنها داده شده، و به زودى قطع مى‌شود، ولى طيبات ما براى قيامت ذخيره شده است" [١] در حديث ديگرى از امام باقر ع مى‌خوانيم: روزى مقدارى حلواى مخصوصى خدمتش آوردند، حضرت از خوردن آن امتناع فرمود، عرض كردند آيا آن را حرام مى‌دانى؟! فرمود: نه،

و لكنى اخشى ان تتوق اليه نفسى فاطلبه‌

ثم تلا هذه الايه: أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها:" من از اين مى‌ترسم كه نفسم به آن مشتاق گردد، و پيوسته به دنبال آن باشم، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا ... [٢] در حديث ديگرى آمده است:

ان امير المؤمنين (ع) اشتهى كبدا مشوية على خبز لينه فاقام حولا يشتهيها، ذكر ذلك للحسن (ع) و هو صائم يوما من الايام فصنعها له فلما اراد ان يفطر قربها اليه، فوقف سائل بالباب، فقال:

يا بنى! احملها اليه، لا تقرأ صحيفتنا غدا: أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها

!:" امير مؤمنان على ع تمايل به خوراكى از جگر بريان با نان نرم داشت يك سال گذشت و به اين خواست خود ترتيب اثر نداد، روزى به امام حسن ع دستور تهيه آن را داد در حالى كه حضرت صائم بود، خوراك براى افطار آماده شد، هنگامى كه مى‌خواست افطار فرمايد سائلى بر در خانه آمد، امام ع فرمود:

اين غذا را به سائل ده مبادا هنگامى كه نامه اعمال ما فرداى قيامت خوانده مى‌شود به ما بگويند: أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها:" شما طيبات خود را در دنيا گرفتيد و به آن متمتع شديد" [٣]

[١]" مجمع البيان" جلد ٩ صفحه ٨٨.

[٢]" تفسير برهان" جلد ٤ صفحه ١٧٥ ذيل آيه مورد بحث.

[٣]" سفينة البحار" جلد ٢ ماده كبد.