تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٨ - تفسير در آن دادگاه عدل همه به زانو درمىآيند!

او اين جهان را مزرعه‌اى براى قيامت، و تجارتخانه پرسودى براى عالم پس از مرگ قرار داده است، لذا در پايان آيه مى‌افزايد:" آن روز كه قيامت برپا مى‌شود اهل باطل زيان مى‌بينند" (وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ‌).

چرا كه سرمايه عمر را از كف داده، و تجارتى نكرده، و" جز حسرت و اندوه متاعى نخريدند".

حيات و عقل و هوش و مواهب زندگى سرمايه‌هاى انسان در اين بازار تجارت است، باطل‌گرايان آنها را با متاع زودگذرى كه نسبت به آن هيچ ارزشمند نيست مبادله مى‌كنند، و روز رستاخيز كه تنها قلب سليم و ايمان و عمل صالح به كار مى‌آيد زيانكار بودن خود را با چشم مشاهده مى‌كند.

" يخسر" از ماده" خسران" به معنى از دست دادن سرمايه است، و به گفته" راغب" در" مفردات" گاه به خود و انسان نسبت داده مى‌شود، و مى‌گويند:

" خسر فلان":" فلان كس زيان كرد" و گاه به تجارت او نسبت مى‌دهند و مى‌گويند:

" خسرت تجارته":" تجارتش زيان كرد" گر چه ابناء دنيا اين تعبير را تنها در مورد مال و مقام و مواهب مادى به كار مى‌برند ولى مهمتر از خسران مادى از دست دادن سرمايه عقل و ايمان و ثواب است.

" مبطل" از ماده" ابطال" در لغت معانى مختلفى دارد باطل كردن چيزى دروغ گفتن، شوخى و استهزاء نمودن، و امر باطلى را مطرح كردن، تمام اين معانى در مورد آيه فوق قابل قبول است.

آنها كه حق را باطل كرده‌اند، و آنها كه مرام و عقيده باطل را رواج داده‌اند، و آنها كه در برابر پيامبران الهى دروغ گفته‌اند، و سخنان آنها را به باد استهزا گرفته‌اند زيان و خسران خود را در آن روز خواهند ديد.