تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٩ - تفسير اگر ايمان نمىآوريد لا اقل مانع ديگران نشويد

با ما بفرستى" (نظير همين معنى در ١٠٥ اعراف و ٤٧ طه نيز آمده است).

مطلبى كه با اين تفسير سازگار نيست جمله ادوا است كه معمولا در مورد ادا كردن اموال و امانات و تكاليف به كار مى‌رود، نه در مورد تحويل دادن اشخاص (اين موضوع با ملاحظه موارد استعمال اين واژه به خوبى روشن مى‌شود).

به هر حال در دنباله آيه براى نفى هر گونه اتهام از خود مى‌افزايد:" من براى شما رسول امينى هستم" (إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ‌).

اين تعبير در حقيقت به عنوان پيش‌گيرى از نسبتهاى ناروايى است كه فرعونيان به او دادند. مانند نسبت سحر، قصد برترى جويى و حكومت بر سرزمين مصر، و بيرون راندن صاحبان اصلى آن سرزمين كه در آيات مختلف به آن اشاره شده است.

*** سپس موسى ع بعد از دعوت آنها به اطاعت خداوند يا آزاد ساختن بنى اسرائيل مى‌گويد: ماموريت ديگر من اين است كه به شما بگويم:" در برابر خداوند تكبر نورزيد و استكبار نكنيد و حد خويش نگهداريد كه من براى شما دليل روشنى بر گفته‌هاى خود آورده‌ام" (وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ‌).

هم معجزات آشكار، و هم دلائل منطقى روشن.

منظور از" عدم علو" در برابر خداوند، هر گونه عملى است كه با اصول بندگى سازگار نيست، از مخالفت و نافرمانى گرفته، تا اذيت و آزار فرستادگان پروردگار، و يا ادعاى الوهيت و ربوبيت و مانند آن.

*** و از آنجا كه مستكبران دنياپرست هر كس را در جهت مخالف منافع نامشروع خود ببينند از هيچگونه تهمت و ناسزا، و حتى قتل و اعدام، فرو گذار نمى‌كنند،