سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - تفسير اوّل گروههاى از فرشتگان

معناى متفاوتى دارند. غَرَقْ به معناى غرق شدن در آب است. بنابراين استعمال غَرْق در اين‌گونه موارد صحيح نيست، بلكه عبارت صحيح غَرَق است. همان‌گونه كه در داستان غرق شدن فرعون در رود نيل مى‌خوانيم:

«حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ». [١]

نتيجه اينكه غَرَقْ به معناى غرق شدن در آب است.

امّا غَرْق به معناى انجام كارى با شدّت تمام است. در قديم كه از تير و كمان در جنگها و شكارها استفاده مى‌كردند هر گاه شخصى تير را در كمان مى‌نهاد، و با تمام قدرت زه را به عقب مى‌كشيد، تعبير به غَرْق و إغراق مى‌كردند. اصطلاح «إغراق» كه هم اكنون در بين مردم متداول است نيز از همين ريشه است، و معناى آن اين است كه تمام توانش را براى تفهيم منظورش بكار مى‌گيرد.

با توجّه به آنچه در تفسير دو لغت «نازعات» و «غرق» گفته شد معناى آيه شريفه چنين مى‌شود: قسم به آن گروه از فرشتگان كه با شدّت و خشونت، و با قدرت تمام ارواح بدكاران و مجرمان را از بدن آنها جدا مى‌كنند.

« «وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطاً»؛ قسم به فرشتگانى كه به ملايمت و آرامى روح بندگان صالح و شايسته خدا را قبض مى‌كنند».

اين آيه شريفه درست نقطه مقابل آيه قبل است.

« «وَالسَّابِحَاتِ سَبْحاً»؛ سوگند به فرشتگانى كه پس از قبض ارواح، شروع به حركت و پرواز مى‌كنند، تا ارواح قبض شده را به عالم ملكوت ببرند».

« «فَالسَّابِقَاتِ سَبْقاً»؛ قسم به فرشتگانى كه به هنگام پرواز به عالم ملكوت و در حال حمل ارواح، از يكديگر سبقت مى‌گيرند، و قصد دارند زودتر به مقصد برسند».

« «فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْراً»؛ سوگند به ملائكه و فرشتگانى كه عهده‌دار تدبير امور جهان هستى هستند، و به فرمان پروردگار جهان را اداره مى‌كنند».

[١]. يونس، آيه ٩٠.