سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٤ - شرح و تفسير نشانههاى سه گانه توحيد

« «وَفِى السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ»؛ روزى شما و آنچه به شما وعده داده شده در آسمان است».

سؤال: منظور از روزى كه در آسمان است چيست؟

پاسخ: مفسّرين معتقدند كه منظور دانه‌هاى باران است، كه از آسمان نازل مى‌شود.

و مى‌دانيم هر كجا آب باشد حيات و زندگى و آبادى خواهد بود. نقش آب در جهان هستى و بدن ما انسانها، آنقدر مهم است كه ٣٤ زمين را آب فرا گرفته است، همان‌گونه كه ٣٤ بدن ما انسانها را آب تشكيل مى‌دهد! آرى قطرات حيات‌بخش باران، كه منشأ رزق و روزى انسانهاست، از آسمان نازل مى‌شود.

ولى آيا رزق آسمانى منحصر در باران است؟ آيا نور آفتاب كه مايه حيات و زندگى تمام موجودات زنده است، و اگر نباشد موجودات زنده قادر بر ادامه حيات نخواهند بود، از آسمان نازل نمى‌شود؟

آيا هوايى كه فقدان آن براى مدّت كوتاهى جان انسانها را به خطر مى‌اندازد، جزء رزق و روزى آسمانى محسوب نمى‌شود؟ چه اشكالى دارد كه همه اينها را مصداق رزق و روزى آسمانى بدانيم.

تفسير ديگرى كه براى «فى السماء رزقكم» گفته شده اينكه منظور از آن مقدّرات الهى است. [١] يعنى خداوند روزى شما را مقدّر كرده است. زياد حرص نزنيد و حرام و حلال را مخلوط نكنيد، بلكه به مقدّرات خدا قانع باشيد.

«و ما توعدون» در تفسير اين جمله نظرات مختلفى ارائه شده است:

١. منظور بهشت است، زيرا بهشت در آسمانهاست.

٢. منظور فرشتگانند كه در آسمانها منتظر فرمان الهى‌اند، تا مأموريّتهاى محوّله را انجام دهند.

٣. منظور ثواب و عقاب است. [٢]

[١] مجمع البيان، ج ٩، ص ٢٦٠.

[٢] همان مدرك.