سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠ - نكته دوم تفسير مقسم له

بزرگ، اين درياها و اقيانوسها را منبع انرژى و موادّ غذايى بشر قرار داده، و در اختيارش نهاده، و عليرغم اينكه بشر هزاران سال از آن استفاده مى‌كند، خم به ابرو نياورده، و قطره‌اى از آن كاسته نشده است.

نتيجه اينكه تفاسير مختلفى براى قسم‌هاى پنجگانه ابتداى سوره طور ارائه شده، كه سه نمونه آن ذكر شد. و به نظر مى‌رسد تفسير دوم مناسبترين تفسير باشد. زيرا طبق اين تفسير، ارتباط قسم‌ها با مقسم له منطقى‌تر به نظر مى‌رسد.

نكته دوم: تفسير مقسم له‌

سخن پيرامون عذاب الهى فراوان است به پاسخ دو سؤال در اين زمينه قناعت مى‌كنيم:

سؤال اوّل: خداوند متعال چه نيازى به عذاب مجرمان دارد؟ اگر تمام جهانيان كافر گردند، بر دامن كبريائيش گردى نمى‌نشيند، و چنانچه همه مسلمان شوند، چيزى بر عظمت و جلالت و بزرگيش افزوده نمى‌گردد. وقتى كه كفر و ايمان بشر هيچ تأثير مثبت يا منفى در ذات او ندارد، چرا بندگان را مجازات مى‌كند؟

پاسخ: مجازاتهاى الهى بر سه قسم است:

الف) برخى از مجازاتها خاصيّت و اثر اعمال ماست، و به تعبير ديگر اثر وضعى عمل محسوب مى‌شود. جوانى كه به خيال خودش يك هفته با مواد مخدّر عشق مى‌كند، و آن را مصرف نموده و معتاد مى‌شود، با دست خود تيشه به ريشه‌اش زده، و عمرش را تباه مى‌كند. اين اعتياد و تباه شدن عمر، خاصيّت وضعى عمل خود اين جوان است. اين بلاى خانمانسوز نتيجه اجتناب‌ناپذير ابتلاى به آن سمّ مهلك است، كه با دست خود نوشيده است. شخصى كه به گمان خود براى لحظه‌اى خوشى و مستى، جام شراب را سر مى‌كشد، و بر اثر مداومت بر اين گناه بزرگ، مغز و كبد و قلب و ريه‌اش آسيب مى‌بيند، خود زمينه اين آسيبها را فراهم كرده، و اين بيماريها محصول كار خود اوست. اعمال انسان در اين دنيا نيز آثارى دارد كه در قيامت دامنگير او مى‌شود.