بررسى طرق فرار از ربا
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
1- ضرورت بحث حيلههاى ربا
٩ ص
(٣)
تعميم بحث به ساير ابواب فقه
١٠ ص
(٤)
آيا اين موضوع از مسائل مستحدثه است؟
١٠ ص
(٥)
چند مقدّمه ضرورى
١١ ص
(٦)
1- حيله در لغت و اصطلاح فقها
١١ ص
(٧)
موارد استعمال حيله در روايات
١٣ ص
(٨)
الف حيله منفى
١٣ ص
(٩)
ب حيله مثبت
١٣ ص
(١٠)
حيله در اصطلاح فقها
١٤ ص
(١١)
2- حيله مخصوص باب ربا نيست!
١٤ ص
(١٢)
الف حيله در عبادات
١٥ ص
(١٣)
ب حيله در اخماس و زكوات
١٥ ص
(١٤)
ج حيله در ابواب نكاح
١٦ ص
(١٥)
3- اقسام ربا
١٧ ص
(١٦)
فلسفه تحريم ربا
١٨ ص
(١٧)
4- يهود، پايهگذاران حيلههاى شرعى
١٩ ص
(١٨)
عكس العمل يهوديان در مقابل اين حيله
٢٢ ص
(١٩)
سرانجام سه گروه
٢٤ ص
(٢٠)
2- انواع طرق فرار از ربا
٢٥ ص
(٢١)
مثالهاى حيله رباى معاملاتى
٢٥ ص
(٢٢)
مثالهاى حيله رباى قرضى
٢٩ ص
(٢٣)
3- آراء فقهاء
٣٧ ص
(٢٤)
نظريّه اوّل
٣٧ ص
(٢٥)
نظريّه دوم
٣٨ ص
(٢٦)
نظريّه سوم
٤٠ ص
(٢٧)
نظريّه چهارم
٤٣ ص
(٢٨)
4- دلايل نظريّات چهارگانه در باب حيل ربا
٤٥ ص
(٢٩)
ادلّه قول اوّل
٤٥ ص
(٣٠)
دليل اول تمسّك به قواعد، عمومات و اطلاقات ادلّه معاملات
٤٥ ص
(٣١)
نقد و بررسى اين دليل
٤٨ ص
(٣٢)
دليل دوم قول مشهور روايات خاصّه
٥٧ ص
(٣٣)
5- نقد و بررسى روايات حيل
٧٣ ص
(٣٤)
جمعبندى روايات
٧٣ ص
(٣٥)
تفاوت بين «علّت» و «حكمت» احكام
٧٨ ص
(٣٦)
6- ناسازگارى روايات فرار از ربا، با فلسفه حرمت ربا
٨٣ ص
(٣٧)
طايفه أول روايات حيل
٨٣ ص
(٣٨)
توجيه روايات حيل
٩١ ص
(٣٩)
طايفه دوم از روايات كه از نظر سند و دلالت، قويتر از گروه اوّل است، راه فرار از رباى معاوضى و معاملاتى را بيان مىكند
٩٢ ص
(٤٠)
حكمت تحريم رباى معاملاتى
٩٢ ص
(٤١)
نقد و بررسى روايات گروه دوم
١٠٣ ص
(٤٢)
توجيه روايات گروه دوم
١٠٤ ص
(٤٣)
طايفه سوم رواياتى است كه راه چاره را در دو معامله جداگانهبيان مىكند
١٠٦ ص
(٤٤)
بررسى بقيّه نظريّهها
١٠٨ ص
(٤٥)
7- نظر و فتواى نهايى
١٠٩ ص

بررسى طرق فرار از ربا - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣ - ب حيله مثبت

موارد استعمال حيله در روايات‌

حيله در احاديث و روايات، هم در معناى مثبت به كار رفته است و هم در معناى منفى؛ براى نمونه، از هر كدام روايتى را نقل مى‌كنيم:

الف: حيله منفى:

حضرت على عليه السّلام در خطبه ١٢٢- كه اشاره به بالا بردن قرآنها توسّط معاويه بر سر نيزه‌ها دارد- مى‌فرمايد: «أ لم تقولوا، عند رفعهم المصاحف حيلة و غيلة و مكرا و خديعة، اخواننا و اهل دعوتنا؛ آيا شما (كه به حكميّت اعتراض مى‌كنيد) هنگامى كه لشكريان شام، قرآنها را از روى مكر و حيله و نيرنگ و فريب بر سر نيزه‌ها كردند، نگفتيد:

شاميان برادران دينى ما هستند و آنها هم مسلمان هستند!».

مى‌بينيد كه حضرت على عليه السّلام در اين جملات، «حيله» را به معناى منفى آن استعمال كرده است.

ب: حيله مثبت:

در عهدنامه مالك اشتر مى‌خوانيم: «اللّه اللّه فى الطّبقة السّفلى من الّذين لا حيلة لهم؛ مالك! مراقب قشر پايين و مستضعف و كم در آمد جامعه كه هيچ چاره‌اى ندارند و دستشان به جايى نمى‌رسد، باش!» [١]

حضرت امير مؤمنان عليه السّلام در اين جمله، حيله را در معناى مثبت استعمال كرده است. تا اينجا معناى لغوى حيله و موارد استعمال آن در روايات روشن شد.


[١]. نهج البلاغه، نامه شماره ٥٣.