آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٤ - سمپاشى و داروسازى

مى‌كنند كه در نابود كردن ميكروب‌ها تأثير فراوانى دارد. [١] و از اينجاست كه براى مبارزه با امراض، از خاصيّت ضدّ سم سازى گلبول‌هاى سفيد استفاده شده و واكسن و سرم تهيّه مى‌كنند.

واكسن يا مايه كوبى براى جلوگيرى از ابتلا به بيمارى است كه ابتدا مقدارى از ميكروبِ ضعيف شدهِ بيمارىِ مورد نظر را به بدن تزريق كرده و يك بيمارى ضعيف در بدن توليد مى‌كنند و همين باعث مى‌شود كه گلبول‌هاى سفيد به فعّاليّت پرداخته و در مقابل بيمارى شديد و احتمالى آينده مقاومت كرده و بدن را از ابتلا به آن بيمارى حفظ كنند.

سرم، بيشتر در مورد معالجه امراض استعمال مى‌شود. براى درست كردن سرم يك بيمارى، كمى از ميكروب آن مرض را در بدن يك حيوان سالم تزريق كرده و مواد ضد سّمى خون حيوان مزبور را كه در اثر ورود ميكروب‌هاى مزبور از طرف گلبول‌هاى سفيد ترشّح شده است با وسايل مخصوصى جمع‌آورى كرده، به صورت سرم آن بيمارى به بيماران تزريق كنند. اين موادّ ضدّ سمّى و ميكروب كش كه به طور طبيعى به دست مى‌آيد، بهترين دارو براى مبارزه با بيمارى مزبور مى‌باشد.

از مطالب فوق، اين نكته نيز معلوم گرديد كه موادّ ضدّ سمّى ترشّح شده از گلبول‌هاى سفيد همواره يكسان نيستند، بلكه در مورد ميكروب هر بيمارى، نوع ضدّ سمّ آن ميكروب ترشّح مى‌شود و اين خود قابل توجّه است كه اين سربازان مدافع به اندازه‌اى اطّلاعات دقيق فنّى دارند كه مى‌دانند بايد براى از پا در آوردن چه نوع دشمنى از چه نوع سلاحى استفاده كنند.

سؤالى كه بايد دانشمندان مادّى به آن پاسخ دهند اين است كه چه كسى اين مطالب دقيق را به آنها آموخته و در كجا اين داروسازى حيرت‌انگيز را ياد گرفته‌اند؟

[١]. البتّه بايد دانست كه ميكروب‌ها نيز سمومى ترشّح مى‌كنند كه باعث از بين رفتن گلبول‌ها مى‌شود و درواقع سمپاشى گلبول‌هاى سفيد به منظور پيشگيرى و مقابله با سمّ ميكروب‌ها مى‌باشد.