آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - ٢ نطفه، سرچشمه پيدايش انسان

سنجاق معمولى است. البتّه كيفيّت تركيب سلّول نر با سلّول ماده و مراحل رشد تخم، داستان مفصلى دارد كه در علم جداگانه‌اى به نام «امپريولوژى» (جنين‌شناسى) درباره آن گفتگو مى‌شود. [١]

اگر بشر مراحل ابتدايى وجود خود را به ياد آورد و كيفيّت پيدايش و تكوين خود را مورد مطالعه دقيق قرار دهد، در صورتى كه وجدان فطرى او انحراف پيدا نكرده باشد، نه تنها از بسيارى از خودخواهى‌ها، ستم‌ها غرور و نخوت خويش خواهد كاست، بلكه بى‌درنگ در پيشگاه با عظمت پروردگارى كه او را از آن حالت ضعف و ناتوانى و حقارت به اين مقام فعلى رسانيده سر تعظيم فرود مى‌آورد و با قلبى سرشار از محبّت و ايمان خواهد گفت: اى پروردگار بزرگ! اين همه اسرار شگفت‌انگيز و نكات حيرت آور را بى هدف و باطل نيافريده‌اى؛ ولى چه قدر جاى تأسّف است كه گروهى مى‌خواهند، از اين حقايق چشم‌پوشى كرده و خود را به غفلت بزنند.

[١]. بايد دانست كه تخم در ابتداى مراحل رشد، شكل دانه توت به خود گرفته و سلّول‌هاى آن شبيه هم هستند و از نظر ظاهر، هيچ گونه اختلافى ميان آنها مشاهده نمى‌شود، ولى پس از مدّتى به تدريج- به تناسب كارى كه بايد در بدن جنين انجام گيرد- تغييراتى در آنها پيدا شده و هر دسته از سلّول‌هاى بدن جنين، براى همان عمل آماده مى‌شوند و به اين وسيله، اعضا و دستگاه‌هاى بدن جنين به تدريج ظاهر مى‌گردند.