عامل اصلى تصفيه خون همان عضو معروفى است كه ما آن را جگر سفيد، شش و يا ريه مى‌ناميم كه وزن آن به طور متوسّط در مردان ١٢٠٠ گرم و در زنان ٩٠٠ گرم مى‌باشد.

در اينجا تذكّر اين نكته لازم است كه اختلاف در ساختمان بدنى زن و مرد تنها در اين قسمت نيست، بلكه اين دو جنس از نظر كمّى و كيفى نيز اختلاف دارند، به خصوص در مغز كه مركز فعّاليّت‌هاى فكرى و رشد عقلانى محسوب مى‌شود.

همين اختلاف در ساختمان و نيروهاى بدنى است كه باعث تفاوت اين دو جنس در فعّاليّت‌هاى حياتى گرديده و پايه قوانين و مقرّرات اجتماعى، سياسى، حقوقى و ... مى‌گردد. [١]

شش‌ها كه به صورت دو توده ارتجاعىِ اسفنجى شكل ديده مى‌شود، در پشت قفسه سينه جاى دارد و داراى تعداد زيادى از حفره‌هاى بسيار كوچك به نام «كيسه‌هاى هوايى» است. وجود اين كيسه‌ها سبب مى‌شود كه گنجايش شش‌ها به‌

[١]. بديهى است كه عادلانه‌ترين قانون درباره هر موجودى، قانونى است كه با سازمان وجودى و فطرت آن تناسب داشته باشد.

اگر كسى از موم، كار آهن و يا از اسب تازى اصيل، كارهاى خشن و حمل و نقل بارهاى سنگين را انتظار داشته باشد، به يقين اشتباه كرده و بر خلاف مقتضاى خلقت آن دو عمل نموده است. از طرفى اين هم مسلّم است كه در ساختمان بدن مرد و زن از نظر مقاومت، قواى بدنى، ظرافت و ... اختلاف زيادى وجود دارد، همان طورى كه قواى فكرى و عقلانى آن دو نيز متفاوت بوده، از نظر حالات روحى نيز با هم اختلاف دارند. به عنوان مثال در جنس زن، احساسات و عواطف بيش از همه چيز حكومت مى‌كند.

بنابراين، قانون عادلانه‌اى كه مى‌خواهد خطّ مشى زندگى سياسى، اجتماعى، خانوادگى و ... اين دو جنس را مشخّص كند، بايد بر اساس خواسته‌هاى فطرى آن دو استوار باشد و به نداى سازمان وجود آن دو پاسخ گويد، و گرنه اگر قانونى بخواهد اين همه اختلافات وجودى و خواسته‌هاى فطرى را ناديده گرفته و زن را در آنچه كه تنها موافق با فطرت مرد است شركت دهد، در اين صورت نسبت به هر دو ظلم كرده است؛ زيرا زن را از مسير كمال خود منحرف ساخته و مرد را هم از حقوق مشروع طبيعى خود، محروم ساخته است. (براى توضيح بيشتر به كتاب زن و انتخابات، مراجعه فرماييد.)