آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - ١ گفتار بعضى از دانشمندان سرشناس علوم طبيعى درباره توحيد

درك مفهوم آفريدگار به دست مى‌آورند- مسرّت و حظّ بيشترى نصيبشان مى‌گردد». [١]

ع) «داروين» صاحب فرضيّه تحوّل انواع جانداران، در بعضى از نامه‌هاى خود به دانشمندان چنين مى‌نويسد:

«بر عقل رشيد محال است با ديدن اين نظام و هماهنگى عجيب بگويد كه دنيا مبدأ ندارد». [٢]

ف) «مارلين بوكس كريدر» عالم فيزيولوژى مى‌گويد:

«آلبرت اينشتين كه وجود يك قدرت خالق را قبول داشت آن را چنين تعريف مى‌كند كه در عالم مجهول، نيروى عاقل و قادرى وجود دارد كه جهان، گواه، وجود اوست و چنانكه در اوّل مقاله متذكّر شدم من اسم اين نيرو را خدا گذاشته‌ام.

من در اين دنيا، مادّه و نيروى ازلى نمى‌بينم و آفرينش جهان را نتيجه تصادف نمى‌دانم. به نظر من در آفرينش جهان، هيچ عامل مجهول، حتّى مرموز وجود ندارد.

من در آفرينش جهان، اراده پروردگار قادر متعال را مى‌بينم و بس و عقيده من شايد غير منطقى نباشد. آيا بشر- كه هوش و استعدادش محدود است- مى‌تواند بگويد كه فلان موضوع با عقل و حق مطابق است و فلان موضوع مطابق نيست؟!

در هر صورت من عقيده خود را ابراز نمودم و هميشه در اين عقيده ثابت خواهم بود». [٣]

ص) «جوردن» مى‌گويد:

«خدا همان ناموس ازلى است كه همه موجودات، وجود و ترقّى خود را از او مى‌گيرند».

اين بود مختصرى از كلمات رسا، پرمغز و زنده دانشمندان طبيعى كه اعتقاد

[١]. اثبات وجود خدا، ص ٥٤.

[٢]. داروين؛ اصل الانواع، ص ١٦.

[٣]. اثبات وجود خدا. (تأليف ٤٠ تن از دانشمندان بزرگ معاصر)