آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - ٣ آيا اين امور باعث الحاد (كفر) مىشود؟

هم نمك نشناس نيستيم كه خدمات گرانقدرى را كه اين علوم به ما و به تمام جهان بشريّت كرده‌اند، فراموش كنيم؛ امّا اينها دليل بر اين نمى‌شود كه موقعيّت علم و فكر بشر را در برابر دستگاه عظيم و پهناور جهان خلقت فراموش كرده و در ارزيابى علوم انسان دچار اشتباه شويم.

اين انسان خودخواه!

گفته مى‌شود كه انسان به طور طبيعى خود خواه است و اين خودخواهى، در گذشته بيش از امروز دامنگير او بوده است؛ يكى از نشانه‌هاى خودخواهى او را در گذشته، همان عقيده به مركزيّت زمين و گردش تمام كواكب و سيّارات به دور آن (طبق هيئت بطلميوس) مى‌دانند، امّا امروز با پيشرفت علوم توانسته اين پرده‌هاى خودخواهى را بدرد و به ارزش واقعى خود در دستگاه آفرينش پى برد.

ولى ما متأسّفانه مى‌بينيم كه پيشرفت علوم طبيعى، بعضى از اين پرده‌ها را عقب زده، ولى پرده‌هاى ضخيم‌ترى از خودخواهى و تعصّب را به روى چشم دل او انداخته است؛ آيا اين سخن دكتر بخنر آلمانى كه مى‌گويد چرا ديگر كرات منظومه شمسى مانند كره زمين مورد استفاده افراد بشر نيست، از همان نوع افكار بطلميوسى نيست؟

مگر تمام اين دستگاه براى زندگى ما و افرادى مانند ما آفريده شده كه بايد شرايط حيات و زندگى در آنها مشابه شرايط حيات و زندگى در روى زمين باشد؟

اين سخن درست مثل اين است كه پرنده‌اى كه كمى از كار انسان سر درآورده، از بالاى يك كارخانه عظيم پارچه بافى بگذرد و ببيند كه تعداد زيادى در اطراف چرخ‌ها و ماشين‌هاى عظيم در فعّاليّتند تا پنبه را به صورت پارچه‌هاى مختلف رنگارنگى بيرون بياورند، آنگاه اين پرنده با لبخند تمسخرآميزى بگويد: مدير و گردانندگان اين كارخانه چه اشتباه عجيبى مى‌كنند، من كه احتياجى به لباس و