آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣ - نظريه بطلميوس

سال حكومت بر افكار مردم، مردود گرديد. آراى كپرنيك، مركزيّت ١٣٠٠ ساله زمين را تكذيب كرد و او را از اين منصب عالى، عزل نمود و به جاى آن خورشيد، آن كره فروزان و آتشين، انتخاب گرديد (البتّه نسبت به سيّارات) و از آن به بعد، زمين يكى از ستارگان سيّار به دور خورشيد شناخته شد. كپرنيك طومار افلاك نه‌گانه را درهم نورديد و ستارگان را اجسامى معلّق در فضا معرّفى كرد، امّا او دليل واضحى براى اثبات ادّعاى خود در دست نداشت.

تا اينكه كپلر [١]، منجّم و رياضى‌دان آلمانى و گاليله، منجّم ايتاليايى به وسيله‌

[١]. «ژان كپلر» در ١٦ مه ١٥٧١ در «وورتمبرگ» متولّد شد و در ١٥ نوامبر ١٦٣١ در شهر «رايتسبون» بدرودحيات گفت.

كپلر يا به قول ويرروسو «قانون‌گذار آسمان»، موفق به اختراع سه قانون شد كه نيوتن با مجهز بودن به اين قوانين توانست قانون جاذبه عمومى را كشف كند و با همين قوانين، منجّمين مى‌توانستند حركات سيّارات را پيش بينى كنند و مسير آسمانى آنها را ترسيم نمايند. آن سه قانون عبارتند از:

«قانون اوّل» هر سيّاره در گردش خود به دور خورشيد، يك مسير بيضى شكل را طى مى‌كند.

«قانون دوم» هر قدر سيّاره در روى اين مسير، به خورشيد نزديك‌تر باشد، حركت آن سريع‌تر است.

«قانون سوم» اگر سال را به عنوان واحد زمان و فاصله زمين از خورشيد را واحد طول فرض كنيم؛ مجذور مدّت دوران يك سيّاره به دور خورشيد مساوى با مكعب فاصله آن از خورشيد است. (پس به كمك اين قانون مى‌توان با در دست داشتن مدّت دوران هر سيّاره به دور خورشيد، فاصله‌اش را از خورشيد معيّن كرد.)

كپلر كتابى درباره حركات سيّارات نوشت كه در سال ١٦٠٩ چاپ و منتشر شد.