آفريدگار جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩ - چرا بايد درباره نظم عالم فكر كرد؟
آسمان را مطالعه مىكرد، امّا اين وضع با ظهور گاليله [١] دانشمند ايتاليايى، تغيير پيدا
[١]. «گاليلو گاليله»Gallilo Galileدر سال ١٥٤٦ در «پيز» متولّد شد. تا ١٩ سالگى تمام اوقات خود را بهمطالعات عميق در ادبيّات يونان و لاتين گذرانيد تا روزى كه در يكى از مراسم مذهبى كليسا شركت كرد و مشاهده چهلچراغى كه در بالاى سرش نوسان مىكرد، توجّه او را به خود جلب نمود.
اين موضوع، بسيار ساده و عادى بود ولى متفكّرين بزرگ، اين ويژگى را دارند كه هيچ مطلبى را ساده و بيهوده نمىانگارند و از مسايل ساده و پيش پا افتاده، درسهاى بزرگ مىگيرند. چه بسيارند اشخاصى كه حس كردهاند بدنشان در آب سبك مىشود يا سيبى از درخت سقوط مىكند يا چهل چراغى در بالاى سرشان به جنبش درمىآيد؛ امّا فقط «ارشميدس» پيدا مىشود كه از آن، اصول فشار و تعادل مايعات را نتيجه مىگيرد و تنها «نيوتن» مىتواند قانون جاذبه عمومى را كشف كند و فقط «گاليله» است كه قانون سقوط اجسام را از روى آن به دست مىآورد ...
اوّلين اختراع گاليله، دوربينى بود كه او را به سوى آسمان متوجّه كرد و نظريّاتى درباره سيّارات اظهار نمود. گاليله به وسيله دوربين اختراعى خود مشاهده كرد كه ماه برخلاف ارسطو كه آن را كرهاى صاف و صيقلى مىدانست، پوشيده از كوهها و درّههايى است كه نور خورشيد، برجستگىهاى آن را مشخّصتر كرده است. گاليله، ستارگان نامرئى بسيارى كشف كرد كه تا آن زمان، شناخته نشده بودند؛ به خصوص لكّه متّحدالشّكل كهكشان كه تبديل به گرد و غبارى از ستارگان مىگرديد و نيز چهار قمر كوچك را ديد كه به دور سيّاره مشترى در حال حركت مىباشند و سرانجام لكّههاى خورشيد را با چشم مشاهده كرد.
گاليله در سال ١٦١٠ اين نتايج را در جزوهاى به نام «قاصد آسمان»nuntiussidereusانتشار داد و همينطور كه عدّهاى او را مورد تحسين و تمجيد قرار دادند، جمعى هم به او اعتراض كردند. از او مىپرسيدند چرا تعداد سيّارات را هفت عدد نمىداند؟ و حال آنكه تعداد فلزّات هفت است و شمعدان معبد نيز هفت شاخه دارد و در سر انسان هفت سوراخ موجود است! آيا باور كردنى است كه ستارگانى وجود دارد كه بطلميوس آنها را نمىشناخته است؟ امّا جواب همه اين سؤالات آن بود كه خودتان از پشت دوربين نگاه كنيد تا پى به اشتباه خود ببريد.
سرانجام در سال ١٦٣٢ بين گاليله و ارباب كليسا، برخوردى روى داد و او در محكمه تفتيش عقايد، محكوم و زندانى گرديد و چون ديگر نمىتوانست به مطالعه آسمان بپردازد، به سراغ اوّلين تجسّسات خود در مكانيك رفت و در سنّ ٧٠ سالگى، علم «ديناميك» را به وجود آورد كه درباره بررسى كنشها و واكنشهاى اجسام متحرّك و چگونگى تأثير نيروها مىباشد.
از اين به بعد مخالفين فرصت مباحثه نداشتند و از طرفى كم كم، محيط صلح و آرامش بيشترى در اطراف دانشمند پير ايجاد مىشد.
سرانجام گاليله در حالى كه قوّه بينايى خود را از دست داده بود و دنيا با چشم احترام به او مىنگريست، در ٨ ژانويه ١٦٤٢ چشم از جهان فرو بست و به حيات پرافتخار خود پايان داد.