دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - حديث

٢٤. مسند ابن حنبل: به نقل از ابو رمثه: همراه پدرم به نزد پيامبر خدا رفتم. او آنچه را كه بر پشت ايشان بود، ديد و گفت: اى پيامبر خدا: آيا آن را درمان نكنم؟ من طبيبم.

فرمود: «تو رفيق هستى (نسبت به بيمار، مهربانى و مدارا مى‌كنى) و خداوند، خود، طبيب است».

٢٥. دعائم الإسلام: از امام صادق عليه السلام در مورد اين كه مردى را يك يهود يا مسيحى درمان كند، پرسيدند. فرمود: «در اين كار، اشكالى نيست. شفا به دست خداوند متعال است».

٢٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوندا! تو را سپاس، كه آفريدى، صورت بخشيدى و تقدير كردى، گم‌راه كردى و راه نمودى، خنداندى و گرياندى، ميراندى و زنده گرداندى، بيمار كردى و شفا بخشيدى، خوراك دادى و آب دادى.

٢٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌ در دعاى جوشن كبير: اى راهنماى ما، اى يارى‌رسان ما، اى حبيب ما، اى طبيب ما ... اى طبيبِ آن كس كه او را طبيب نيست!

٢٨. امام سجّاد عليه السلام: خداوندا! تو را سپاس كه آفريدى و اعتدال بخشيدى،

تقدير فرمودى و حكم كردى، ميراندى و زنده ساختى، بيمار كردى و شفا بخشيدى، عافيت دادى و مبتلا ساختى.