دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٢٧ - ج غسل

١٣/ ٨ ٣ آنچه پس از آميزش، بايسته است‌

الف پيشاب كردن‌

١٠٦٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر مردى با همسر خويش نزديكى كرد، تا پيشاب نكرده است، غسل نكند؛ از اين بيم كه مبادا باقى‌مانده منى در آمد و شد باشد و از آن، دردى بى‌درمان خيزد.

١٠٦١. امام رضا عليه السلام‌ درباره آميزش و آداب آن: پس چون آن كار را كردى، راست مَايست و كامل هم منشين؛ بلكه بر پهلوى راست لَم بده و سپس، زمانى پس از آن كه كار خويش به پايان برده‌اى، براى پيشاب كردن برخيز. در اين صورت، به اذن خداوند عز و جل از سنگ [مثانه‌] در امان خواهى بود.

ب شستن شرمگاه‌

١٠٦٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر كسى از شما به سراغ زن خويش رفت و آن‌گاه خواست ديگر بار بازگردد، شرمگاه خويش را بشويد.

ج غسل‌

١٠٦٣. امام صادق عليه السلام‌ در پاسخ زنديقى كه پرسيد: علّت غسل جنابت چيست؟ همانا آميزش‌كننده، كارى حلال انجام داده است و كار حلال هم مايه آلودگى نيست: جنابت، همانند حيض است؛ چرا كه نطفه، خونى است استحكام نايافته و آميزش هم امكانپذير نيست، مگر به حركتى سخت و شهوتى چيره. پس، چون به پايان رسانَد، بدن، نفس مى‌كشد و مرد از نفس آن، در خود بويى بد احساس مى‌كند. غسل براى همين واجب شده است و البته غسل جنابت، افزون بر اين، امانتى است كه خداوند به بندگان خويش سپرده است تا از اين رهگذر، آنان را بيازمايد.