دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ج آداب خلال كردن

٥٧٧. امام صادق عليه السلام: آنچه زبانت را بر آن چرخاندى و از [لاى دندان‌] بيرون كشيدى، فرو ده؛ ولى آنچه را با خلال بيرون كشيدى، بيرون افكن.

٥٧٨. امام كاظم عليه السلام‌ به فضل بن يونس: اى فضل! زبان خويش را در دهان بچرخان. آنچه را در پىِ زبانت به حركت در آمد، اگر خواستى، بخور، و آنچه را با خلال [بيرون كشيدى و] خوش نداشتى، بيرون افكن.

٥٧٩. امام كاظم عليه السلام: بايسته خلال، آن است كه زبان خويش را در دهان بچرخانى و آن‌گاه، آنچه را بدين‌سان از جاى درآيد، بخورى؛ ولى آنچه را سرسختى كند، به خلال جابه‌جا كنى و سپس [از لاى دندان‌ها] بيرون آورى و از دهان، بيرون افكنى.

٥٨٠. الكافى‌ به نقل از فضل بن يونس: امام كاظم عليه السلام، نزد من ناهار خورد. چون از خوردن فراغت يافت، خلال آوردند. گفتم: فدايت شوم! اندازه اين خلال چيست؟

فرمود: «اى فضل! از آنچه در دهانت مانده است، هر چه زبان خويش را بر آن مى‌چرخانى، بخور؛ امّا هر چه را در جاى خود محكم شده است، با خلال بيرون آور و از آن پس نيز خود، انتخابگرى. اگر خواستى، آن را مى‌خورى‌[١] و اگر خواستى، بيرون مى‌افكنى.

٥٨١. المحاسن‌ به نقل از فضل بن يونس كاتب: امام كاظم عليه السلام، در پىِ كارى براى حسين بن يزيد، نزد من آمد. گفتم: غذايمان آماده است. دوست دارم نزد ما غذا بخورى.

فرمود: «ما غذاى ناگهانى (بدون دعوت قبلى) را مى‌خوريم».

سپس، فرود آمد و من براى وى، ناشتايى آوردم و دستمالى نيز روى پاى وى گذاردم. او دستمال را برداشت و به كنارى انداخت. سپس خورد.

آن‌گاه به من فرمود: «اى فضل! آنچه را در بالاى كام و كناره‌هاى دهان مانده است، بخور؛ امّا آنچه را لابه‌لاى دندان‌هاست، نخور».

[١] مقصود، موادّى است كه بلعيدن آن، غير بهداشتى نيست.