دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - ٥/ ٩ فايده هاى عطسه

٥٣٤. كمال الدين‌ به نقل از نسيم، بانوى خدمتگزار امام عسكرى عليه السلام: يك شب پس از ميلاد صاحب الزمان عليه السلام، هنگامى كه در حضور وى (امام زمان) رسيدم و نزد او عطسه‌اى كردم، به من فرمود: «خدايت رحمت كناد!».

از اين دعا، شادمان شدم. پس به من فرمود: «آيا به تو درباره عطسه، مژده‌اى ندهم؟».

گفتم: چرا، سرورم.

فرمود: «آن [به معناى‌] در امان بودن از مرگ تا سه روز است».

٥٣٥. الكافى‌ از احمد بن محمّد، از يكى از دوستانش نقل شده كه وى نيز از مردى از اهل سنّت روايت كرده است: با ابو عبد اللّه (امام صادق عليه السلام) همنشينى داشتم؛ و به خداوند سوگند، مجلسى پُربارتر از نشستِ با او نديدم.

روزى به من گفت: «عطسه از كجا بيرون مى‌آيد؟».

گفتم: از بينى.

گفت: «نادرست گفتى».

پرسيدم: فدايت شوم! از كجا بيرون مى‌آيد؟

گفت: «از همه بدن، آن‌سان كه نطفه از همه بدن، سرچشمه مى‌گيرد و از آلت، بيرون مى‌زند».

سپس فرمود: «آيا نمى‌بينى كه انسان چون عطسه مى‌كند همه اندام‌هايش تكان مى‌خورد؟ كسى كه عطسه كند، تا هفت روز از مرگ، در امان است».