خلاصه درس‌ توحيد در الوهيت به‌معناى اعتقاد به اين است كه كسى جز خدا سزاوار پرستش نيست و اين نتيجه طبيعى اعتقاد به ربوبيت تكوينى خداوند است.
توحيد در عبادت آن است كه انسان از نظر عمل، در مقابل هيچ موجودى جز اللّه پرستش و كرنش ننمايد.
دعوت به پرستش خداى يگانه و مبارزه با هر نوع شرك، جزو اصول اساسى دعوت تمامى پيامبران الهى در هر زمان بوده وآنان پيوسته براى تحقق يكتاپرستى و نابودى شرك تلاش‌نموده‌اند.
توحيد در اطاعت يعنى، تنها كسى كه شايستگى و لزوم اطاعت دارد خداوند است و آنچه بايد هدف باشد، كسب رضاى او و امتثال فرمان‌هاى اوست.
پيروى و اطاعت از دستورات پيامبر (ص) و امامان (ع) در حقيقت، اطاعت از احكام الهى بوده و منافاتى با توحيد در اطاعت ندارد؛ زيرا اطاعت آنان با اذن خدا و در مسير اجراى دستورات اوست.
پرسش‌ ١- تفاوت توحيد در الوهيت و توحيد در عبادت را توضيح دهيد.
٢- يك آيه از قرآن كه بيانگر سيره هميشگى پيامبران الهى در دعوت بر يكتاپرستى است، بنويسيد.
٣- توحيد در اطاعت را با دليل آن شرح دهيد.
٤- آيا اطاعت از پيامبر (ع) و امامان معصوم (ع) با توحيد در اطاعت منافات دارد؟