درس هشتم: راه‌هاى شناخت صفات الهى‌ در درس گذشته، نظريه امكان شناخت اجمالى و نسبى صفات الهى به اثبات رسيد و بيان گرديد كه هر چند عقل انسان قادر به رسيدن به كُنه ذات و صفات پروردگار نيست، اما امكان دسترسى آن به مراحلى از شناخت و كسب درجاتى از معرفت نسبت به آفريدگار جهان وجود دارد. اكنون به بررسى برخى از راه‌هاى شناخت صفات خداوند مى‌پردازيم:
١- ذات حق، دليل صفات او يكى از راه‌هاى شناخت صفات الهى آن است كه خود ذات حق، برهان بر صفات او قرار گيرد. توضيح اينكه چون سلسله موجودات مطابق براهين گذشته، بايد به موجود قديم و بالذاتى منتهى شود كه داراى عالى‌ترين و كامل‌ترين مراتب هستى بوده و هيچ نقص و ضعفى در او راه نداشته باشد و آن ذات بارى‌تعالى‌ است، پس بايد داراى تمام كمالات واقعى بوده و تمام شؤون وجود و كمالات آن از قبيل قدرت، علم و حيات به‌صورت بالاترين درجه‌اش در ذات او موجود باشد. «١» بنابراين، شناخت ذات خداوند، راه شناخت صفات اوست. قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَ لِلَّهِ الْاسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها «٢» و نيكوترين نام‌ها تنها براى خداست. پس او را به آن‌ها بخوانيد.