مبدا شناسى - کریمی، جعفر - الصفحة ٤٤

از اين رو، هر چند احترام، تواضع، خضوع و ستايش داراى مراتب و درجاتى است، اما بالاترين مرحله و آخرين درجه آن كه «پرستش و عبوديت» ناميده مى‌شود و حقيقت آن خضوع مطلق و نهايت تواضع و تذلّل و فرمان بردارى بدون قيد و شرط در برابر معبود مى‌باشد، مخصوص خداست و مصداق روشن آن همان سجده است كه انجام آن تنها در پيشگاه خدا جايز بوده و بدان فرمان داده و در برابر هر كس غير خدا انجام شود، شرك محسوب مى‌گردد و از آن نهى شده است. قرآن كريم مى‌فرمايد:
يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ «١» اى اهل ايمان، ركوع و سجده نماييد و او را عبادت كنيد و كار نيك انجام دهيد تا رستگار شويد.
رسول خدا (ص) به مشركان عرب فرمود:
اخْبِرُونى‌ عَنْكُمْ اذا عَبَدْتُمْ صُوَرَ مَنْ كانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَسَجَدْتُمْ لَهُ اوْ صَلَّيْتُمْ وَ وَضَعْتُمُ الْوُجُوهَ الْكَريمَةَ عَلَى التُّرابِ بِالسُّجُودِ فَمَا الَّذي‌ بَقَيتُمْ لِرَبِّ الْعالَمينَ اما عَلِمْتُمْ انَّ مِنْ حَقِّ مَنْ يَلْزَمُ تَعْظيمُهُ وَ عِبادَتُهُ انْ لا يُساوى‌ عَبيدَهُ «٢» به من خبر دهيد هنگامى كه شما مجسّمه‌هاى بنده خدا را پرستش مى‌كنيد و براى او سجده يا نماز به‌جا مى‌آوريد و به‌عنوان سجده، صورت‌هاى با ارزش بر خاك مى‌گذاريد، چه چيزى براى پروردگار عالميان باقى گذارده‌ايد؟ آيا شما نمى‌دانيد از حقوق كسى كه تعظيم و عبادت او لازم است اين است كه با بندگانش يكسان قرار داده نشود.
يكتاپرستى؛ اساس دعوت پيامبران (ع)
دعوت به پرستش خداى يگانه و مبارزه با هرگونه شرك در عبادت، برنامه اصلى تمامى فرستادگان الهى بوده و پيوسته در طول تاريخ، به‌عنوان يك اصل اساسى و زيربنايى در