راهكار هماهنگى‌ از مواردى كه هماهنگى بين پيام دين و فطرت را رقم مى‌زند آن است كه دين و پيام آن به نحوى باشد كه بتواند تأمين كننده خواسته‌هاى بشر باشد و اين تأمين كنندگى تا آن اندازه باشد كه چيز ديگرى نتواند جاى آن را پر كند. به عبارت ديگر انسان داراى يك سرى احتياجاتى است كه برگرفته از گرايش‌هاى مقدس و عالى وجود اوست، «١» گرايش‌هايى هم چون حقيقت جوئى، كمال‌طلبى، خلاقيت، پرستش و ... تنها دين و پيام آن مى‌تواند اين احتياجات آدمى را پوشش دهد چرا كه بشر از لحاظ شخصى و اجتماعى نيازمند به برنامه‌هايى است كه او را به ابديت و جهان ديگر پيوند دهد، او را به پرستش خداوند رهنمون سازد و سر آخر آنكه او را كمال طلب كند اين دين و پيام برخاسته از آن است كه جوابگوى همه امور مى‌باشد. اگر پيام دينى اين گرايش، را در نظر بگيرد و متناسب با آن ارائه طريق كند زمينه هماهنگى بين خود و فطرت را فراهم خواهد نمود.