ب: در اصطلاح‌ تبليغ در اصطلاح، رساندن پيام به ديگرى به منظور ايجاد دگرگونى در بينش و رفتار او است و بر سه عنصر اصلىِ پيام دهنده، پيام گيرنده و محتواى پيام استوار مى‌باشد. «١» در تبليغ، تنها رسانيدنِ يك ايده به مخاطب مراد نمى‌باشد بلكه اقناع يا ترغيبِ او مورد نظر است، پس بايد كوشيد تا با شفاف سازى پيام خود از طريق سبك‌ها و ابزارهاى گوناگون، مخاطب خويش را قانع ساخته، به هدف خود مايل گردانيد. سعى اين نوشتار بر آن است كه معناى صحيح و اسلامى تبليغ را كه همانا رساندن پيام به صورت درست و وافى است، به شما مبلغ گرامى ارائه دهد. امام خمينى (قدس سره) در خصوص تبليغات مى‌فرمايد: «تبليغات كه همان شناساندن خوبى‌ها و تشويق به انجام آن و ترسيم بدى‌ها و نشان دادن راه گريز از آن است از اصول بسيار مهم اسلام عزيز مى‌باشد.» «٢» ج: مترادف‌هاى تبليغ‌ واژه‌هاى دعوت، اعلام، ايصال، تبشير، انذار، ارشاد، نُصح، امر به معروف، نهى از منكر، وعظ، خطابه و ... واژه‌هايى هستند كه به نوعى معناى تبليغ را در بر دارند. «٣» تعريف دين‌ الف: در لغت‌ دين در لغت به معانى كيش، شريعت، طريقت، جزاء، طاعت، حساب، عادت، استعمال، حكم، قهر، قضا، داورى، مذهب و آئين به كار رفته است. «٤» گفته شده است نوعى اتحاد بين واژه‌هاى شريعت، دين و مذهب مى‌باشد. «٥»