فَتَوَلّى‌ عَنْهُم وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ ابْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبّى‌ وَ نَصَحْتُ لَكُمْ وَ لكِن لا تُحِبُّونَ النَّاصِحينَ (اعراف: ٧٩) (صالح (ع)) از آنها روى برتافت و گفت: اى قوم! من رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ كردم، و شرط خيرخواهى را انجام دادم، ولى (چه كنم كه) شما خيرخواهان را دوست نداريد. با توجه به آنچه گذشت، به شما پيام گزاران دينى توصيه مى‌كنيم كه: ١- در تبليغ دين، حق را در نظر بگيريد و به مطالب مورد نياز و ضرورى مردم بپردازيد. ٢- در تبليغ دين به منافع فردى، حزبى و گروهى نينديشيد. ٣- در ابلاغ پيامتان صراحت داشته باشيد و از بيان حرف حق نهراسيد. ٤- با اين بهانه كه مردم طاقت شنيدن حرف حق را ندارند، از بيان حقيقت طفره نرويد. ٥- از احساسات مردم سوء استفاده نكنيد و بدانيد روزى حقيقت آشكار مى‌شود؛ به عنوان مثال مردم به شما به عنوان سخنگوى دين و نماينده پيامبر و فردى پاك و با تقوا مى‌نگرند، سعى كنيد واقعاً چنين باشيد. ٦- از خواسته‌هاى غير منطقىِ مردم پيروى نكنيد و تابع جوّ نباشيد. ٧- سعى كنيد پيوسته حق را بشناسيد و مردم را بدان سو سوق دهيد؛ زيرا مصلحت حقيقى مردم در پيروى از حقّ است. ٥. حفظ وحدت و همدلى‌ يكى ديگر از وظايف مبلغان دينى حفظ وحدت و همدلى در ميان مردم است؛ زيرا وحدت و همبستگى سبب عزّت و سربلندى و گسترش ارزش‌هاى الهى مى‌شود همچنان كه تفرقه و دشمنى، لباس كرامت را از تن جوامع اسلامى مى‌كند و ايمان را از بين مى‌برد و مفاسد زيادى را به دنبال مى‌آورد. بنابراين اگر در محيط شما پيام گزاران دينى، ميان مردم اختلافى هست، سعى كنيد با استمداد از خداوند آن را حل كنيد و اگر آرامش برقرار است، در حفظ آن بكوشيد؛ يادتان باشد كه هرگز بدون دليل شرعى، خودتان را در نزاع‌ها و اختلافات ميان مردم درگير نكنيد و هميشه منادى صلح و دوستى باشيد.