امام امير مؤمنان على (ع) در جنگ صفين، نزديك كوه بودند؛ وقت نماز مغرب فرا رسيد، لحظاتى به فكر فرو رفت و سپس اذان گفت. «١» امام حسين عليه‌السلام هم صبح عاشورا خود اذان و اقامه گفت و نماز صبح را با اصحابش خواند. «٢» افزون بر آنچه گفته شد اذان و اقامه فوائد ديگرى نيز دارد؛ برخى از آنها عبارت‌اند از: ١- اذان نور است و كسى كه به نداى مؤذن پاسخ دهد، نجات خواهد يافت و كسى كه سستى و بى اعتنايى كند به ذلت و بدبختى خواهد افتاد و رسول خدا (ص) دشمن او خواهد بود. «٣» ٢- در اذان و اقامه يك انسان موحد، عقايد خود را با صداى بلند و در انظار عمومى ارائه مى‌كند و نداى توحيد را به ديگران اعلام مى‌دارد؛ و با اين كار علاوه بر تبليغ دين، اعتماد به نفس و شجاعت خويش را نشان مى‌دهد. ٣- اذان و اقامه تلقين معارف اسلام در گوينده و شنونده اذان است و شايد علّت استحباب گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد همين باشد. ٤- كسى كه پيوسته در اوقات نماز اذان بگويد، مشمول غفران و آمرزش خداوند قرار خواهد گرفت چرا كه رسول خدا (ص) در حق اذان گويان دعا كرده و فرموده است: خدايا اذان گويان را بيامرز! «٤» ٣. كتاب‌ به مجموعه نوشته شده كتاب گفته مى‌شود. «٥» كتاب خوب، عنصرى با ارزش و مهم در عرصه فرهنگ است و خداوند متعال درباره اهميت آن فرموده است: