تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ٤١
ترس ضرر وضو را بر مىدارد. اين سماحت است و پيام دينى هم كه از دين نشأت مىگيرد بايد همين گونه باشد. با گذشت و آسانگيرى است كه مىتوان بذر سخن و پيام را در دل مخاطب كاشت.
٣- انعطاف پذيرى: پيام انعطافپذير پيامى است كه آينده نگر مىباشد و منحصر در يك سرى آموزههاى ثابت نيست. به اين مثال قرآنى توجه كنيد.
وَ اعِدُّوا لَهُم مَا استَطَعْتُم مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الخَيل تُرْهِبُونَ به عَدُوَّ اللَّه وَ عَدُوَّكُمْ ...
(انفال: ٦٠)
هر چه در توان داريد براى مقابله آماده سازيد و هم چنين اسبهاى ورزيده براى ميدان نبرد تا به وسيله آن، دشمن خدا و خويش را بترسانيد.
پيام اين آيه، ايستادگى در برابر دشمن مىباشد. با اين توضيح كه اگر در گذشته اين مقاومت با وسايل ابتدايى صورت مىگرفت، در حال فعلى بايد با استفاده از ابزار مدرن صورت گيرد. اين انعطاف پذير بودن پيام دينى را نشان مىدهد. براى اين كه پيام دينى انعطافپذير باشد بايد در احكام دينى، عنوانهاى كلى و طبيعت شىء لحاظ شود مثل اين كه بگوئيم شراب حرام است، غصب حرام است، گوشت گوسفند حلال است. اين كار نوعى قابليت انعطاف ايجاد مىكند. شهيد مطهرى در اين باره مىفرمايد: اسلام در وضع قانون، طبيعت اشياء را لحاظ كرده يعنى قانونى را كه وضع كرده به شكل قضاياى حقيقيه وضع كرده، نه از نوع قضاياى خارجيه. به ديگر عبارت، اسلام به افراد كار ندارد، بلكه حكم را روى حيثيات و عناوين كلى مىبرد و اين كار نوعى قابليت انعطاف ايجاد مىكند. «١» ما مبلّغان به تأسّى از قرآن كه پيام اسلام مىباشد بايد بكوشيم پيام خود را با اين ويژگىها ارائه دهيم تا پا برجا بماند.
١٠- اميد دهنده و انذار كننده
دو ركن اساسى در پيام دينى اميد دادن و انذار نمودن مىباشد. قرآن خطاب به پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد: