مى‌شود. از اين رو بر پيام گزاران دينى است كه سرگذشت كسانى را كه بر اثر گناه تيره بخت شدند، براى مردم باز گويند و آنان را از عذاب‌هاى دنيوى و اخروى بترسانند. ٤- شخصيت دادن به افراد انسان‌ها احترام به شخصيت خويش را دوست دارند و اگر بدانند كه كارهاى ناپسند آنها، به شخصيتشان ضربه مى‌زند، براى حفظ مقام خود آن را ترك مى‌گويند. حضرت على (ع) در اين زمينه مى‌فرمايد: كسى كه شخصيت و شرف معنوى دارد، شهوات و تمايلات نفسانى در نظر او پست و كوچك است. «١» و شايد سرّ آن همه احترامى كه رسول خدا (ص) به مردم مى‌گذارد، همين موضوع روانى باشد. ٥- حفظ وحدت و جلوگيرى از تفرقه و دشمنى‌ اهميت اسلام به وحدت و نهى از تفرقه و دشمنى، بدان جهت است كه يكى از عوامل سقوط ملت‌ها، تفرقه و دشمنى است. قرآن مجيد در اين زمينه مى‌فرمايد: وَ اطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ، وَ لاتَنازَعُوا فَتَفْشَلوُا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ وَاصْبِرُوا انَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرين (انفال: ٤٦) فرمان خدا و پيامبرش را اطاعت نماييد! و نزاع (و كشمكش) نكنيد تا سست نشويد و قدرت (و شوكت) شما از ميان نرود! و صبر كنيد كه خداوند با صبر كنندگان است. آنچه گذشت برخى از امور مؤثر در پيشگيرى از گناه بود و موارد فراوان ديگرى وجود دارد كه به عنوان مثال، مى‌توان به محروميت زدايى، تشويق و تنبيه، زمينه سازى براى ازدواج، پرهيز از دروغ، حسد و ... اشاره كرد.