٧- توجه داشته باشيد كه شنوندگان بيش از شما خسته مى‌شوند بنابراين سخنرانى‌تان را طولانى نكنيد. ٨- هميشه متناسب با مجلس، كوتاه و مفيد سخن بگوييد. ٩- سعى كنيد زمان و اهل زمان را بشناسيد و به روز سخنرانى كنيد. ١٠- به شخصيت شنوندگان احترام بگذاريد و همه را مخاطب خود به حساب آوريد. ١١- بين مطلب مورد بحث و تُن صدا و حركات دست و بدن هماهنگى ايجاد كنيد. ١٢- قبل از سخنرانى تمرين كنيد. ١٣- در سخنرانى بايد وضع ظاهرى شما مرتب باشد. ١٤- شوخى و لطيفه مى‌تواند چاشنى خوبى براى سخنرانى شما باشد. ولى بايد شوخى و لطيفه شما به جا باشد. ١٥- در سخنرانى شور و شوق داشته باشيد و شنونده را به وجد آوريد. ١٦- اخلاص در عمل، شرط پاداش و تأثير سخنان شماست، بدان اهميت دهيد. ١٧- به آنچه مى‌گوييد عمل كنيد. ١٨- از وسائل سمعى و بصرى به عنوان وسائل جانبى در سخنرانى استفاده كنيد. ٢٤. تدريس‌ تدريس به معناى درس دادن كتاب است. «١» فرق تدريس با تعليم در اين است كه تعليم هرگونه ياد دادن را شامل مى‌شود، ولى تدريس به تعليماتى گفته مى‌شود كه از روى كتاب و دفتر باشد. «٢» شيوه تبليغ به صورت تدريس براى شما پيام گزاران دينى اهميت ويژه‌اى دارد؛ زيرا، از انسجام بيشترى برخوردار است و ماندگارتر مى‌باشد. علاوه آنكه امروز اين شيوه جاى خود را در جهان باز كرده، بسيارى از مرام‌ها و مكتب‌ها، اعتقادات خود را با شيوه تدريس ارائه مى‌كنند.