تبليغ دين از منظر دين
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ١٧١

خوب است اين سخن رسول خدا (ص) هميشه در نظر شما باشد: اين دين، دين وسط و ميانه است. با رفق و مدارا در آن رفتار كن! زيرا آن كس كه مركبش را تند مى‌راند، نه به مقصد مى‌رسد و نه مركب را سالم مى‌گذارد. «١» ٣- بدون دليل و مدرك، دين را در مقابل تمايلات مردم قرار ندهيد. ٤- از عبارت‌هايى همچون: ديندارى سخت است و كار هركس نيست، معلوم نيست ما ديندار باشيم و ... خوددارى كنيد و بدانيد كه اين حرفها تأثير منفى دارد. ٥- سعى كنيد با آسان‌گيرى در برنامه‌هاى دينى، مردم و به ويژه جوانان و نوجوانان را به سوى دين جذب كنيد و مثل آن مسلمانى نباشيد كه مردى مسيحى را به اسلام راهنمايى كرد امّا بر اثر سختگيرى زياد او را به مسيحيت باز گرداند. ٦- توجه داشته باشيد كه آسان‌گيرى در دين، به معناى چشم پوشى از اصول و زير پا گذاردن عمدى دستورات خدا و شكستن حريمها نيست. ٢٠. سوگوارى‌ از ديگر شيوه‌هايى كه شما پيام گزاران مى‌توانيد در راه تبليغ دين آن را به كار بريد، شيوه سوگوارى براى شهيدان راه خدا، به ويژه حضرت ابا عبداللَّه الحسين (ع) است. اين شيوه را معصومان (ع) بنا نهادند و پيروان خود را تشويق كردند تا براى شهيدان مجلس عزا تشكيل دهند و بر آنان بگريند. به‌عنوان مثال رسول گرامى اسلام پس از بازگشت از جنگ احد، وقتى صداى گريه زنان طايفه «بنى‌اشهل» و «بنى‌ظفر» را شنيد كه بر كشتگان خود مى‌گريند حضرت نيز گريه كرد و فرمود: ولى «حمزه (ع)» امروز گريه كن ندارد! اينجا بود كه زنان انصار جمع شدند و براى «حمزه (ع)» مجلس عزا تشكيل دادند و پيامبر (ص) در حق آنان دعا كرد. «٢» از امام زين العابدين (ع) نيز روايت شده كه فرمود: كسى كه در عزاى ما قطره اشكى بريزد، خداوند او را در بهشت جاودان جاى مى‌دهد. «٣»