راه درمان‌ ١- توجه به آثار زيانبار اين دو صفت در دنيا و آخرت؛ ٢- شناسايى انگيزه‌ها و ريشه‌هاى اين دو صفت شيطانى، راهكار خوبى در جهت از بين بردن آنها مى‌باشد؛ ٣- تسليم پيام الهى شدن، بدون هيچ گونه پيش شرطى، كه اين خود، سبب دورى آدمى از صفات بد مى‌گردد. البته بايد توجه نمود كه نوعى تعصّب محمود و پسنديده هم داريم و آن وابستگى به خوبى‌ها و ارزش‌هاى متعالى و حمايت از آنهاست. از اين رو اميرمؤمنان فرمود: انْ كُنْتُمْ لا مَحالَةَ مُتَعَصِّبينَ فَتَعَصَّبُوا لِنُصْرَةِ الْحَقِ وَ اغاثَةِ المَلهُوفِ. «١» اگر ناچار از تعصب ورزيدن هستيد پس تعصب بورزيد براى يارى كردن حق و فرياد رسى ستمديده بيچاره. ٩. جهل‌ جهل را در لغت، نادان شدن، ندانستن و نادانى معنا كرده‌اند. «٢» همان گونه كه مى‌دانيد ريشه بسيارى از زشتى‌ها و ويرانگرى‌هاى فردى به جهل بر مى‌گردد. آرى، اعترافات بسيارى از كسانى كه مرتكب گناه شده‌اند، در خصوص آلودگى‌ها و اعتيادهاى زيانبار اجتماعى مؤيّد اين معنا مى‌باشد. يكى از دلايل اعراض از حق و نپذيرفتن پيام الهى هم جهل و نادانى مى‌باشد. امام على (ع) در روايتى مى‌فرمايد: النَّاسُ اعْداءُ ما جَهِلُوا. «٣» مردم دشمن آنند كه نمى‌دانند.