تبليغ دين از منظر دين
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ١١٦

قال الصادق (ع): ما كَلَّمَ رَسُولُ اللَّه (ص) الْعِبادَ بِكُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ. «١» هرگز رسول خدا (ص) با مردم به اندازه عمق عقل خود سخن نگفت. (يعنى، معيار گفتار آن حضرت، درجات آگاهى و معرفت مخاطبان بود.) و نيز امام صادق (ع) در حديثى مى‌فرمايد: ... رَسُولُ اللَّه (ص) وَ اميرُ الْمُؤمِنينَ كانا يُحَدِّثانِه (سلمان) بِما لايَحْتَمِلُهُ غَيرُهُ مِنْ مَخزُونِ عِلْمِ اللَّهِ وَ مَكْنُونِهِ. «٢» (تفاوت فهم سلمان با ديگران به اندازه‌اى بود كه) رسول اكرم (ص) و على (ع) از اسرار علم الهى چيزهايى را به سلمان مى‌گفتند كه ديگران قدرت تحمل آن را نداشتند. بنابراين قبل از انتقال پيام بايد از سطح آگاهى مخاطبان و پيام گيرندگان خويش آگاه باشيم. اجازه دهيد براى عينى‌تر شدن موضوع، مثالى بزنيم: در مجلسى حدود پانصد مسلمان علاقه‌مند حضور دارند. معلومات اكثر آنها ابتدايى، ٥% داراى تحصيلات دانشگاهى و ١٥% نيز بى‌سواد مى‌باشند. شما مبلغ بزرگوار مى‌خواهيد موضوع جاودانگى انسان پس از مرگ را بيان كنيد. در اين حالت، بحث از تجرد نفس و بيان ادلّه فلسفى در اثبات جاودانگى نه تنها مناسب نمى‌باشد، گاه زيان آور نيز خواهد بود. راهكار اين است كه شما مبلغ محترم ضمن بيان اهداف بحث توضيح دهيد كه اسلام، مرگ را نابودى نمى‌داند بلكه انتقال از عالمى به عالم ديگر مى‌داند و چقدر مناسب است، نقل حديث حضرت على (ع) كه مى‌فرمايد: ايُّهَا النَّاسُ انَّا خُلِقْنا وِ ايَّاكُمْ لِلْبَقاءِ لالِلْفَناءِ وَ لكِنَّكُمْ مِنْ دارٍ الى‌ دارِ تُنْقَلُونَ فَتَزَوَّدُوا لِما انْتُم صائِرُونَ الَيْهِ وَ خالِدُونَ فيهِ. «٣»