٩. دورانديشى. ١٠. خوش خويى و خوشرويى. همچنين از امام صادق (ع) روايت شده كه فرموده‌اند: مروت دو تاست: مروت در حضر و مروت در سفر. اما مروت در حضر: - تلاوت قرآن‌ - حاضر شدن در مساجد - همنشينى با نيكان‌ - انديشيدن در فقه (مسائل دين) و اما مروت در سفر: - بخشيدن از توشه (ى خويش به همسفران). - شوخى كردن در آنچه كه موجب خشم خدا نشود. - كمتر ناسازگارى كردن با همسفران. - وقتى از همسفرانت جدا شدى بر ضد آنها چيزى نقل نكنى. «١» آسايش تبليغ دين از منظر دين ٩٩ ب - وظايف ..... ص : ٩٩ دو گيتى تفسير اين دو حرف است با دوستان مروت، با دشمنان مدارا «٢» ٢٨. شناخت زمان و مكان‌ امام صادق (ع) مى‌فرمايد: الْعالِمُ بِزَمانِهِ لا تَهْجُمُ عَلَيْهِ اللَّوابِسُ. «٣» كسى كه زمان خود را بشناسد، اشتباهات بر او هجوم نمى‌آورد. شناخت زمان و مكان يعنى؛ موقع‌شناسى، تشخيص وضع و مقام و محل؛ و در هر مكان و هر زمان به مقتضاى آن عمل كردن؛ «٤» مقتضاى زمان و مكان يعنى مقتضاى محيط،