كرامت و بزرگوارى به اين معانى آمده است: شرافت، جوانمردى، بخشندگى، بلند همتى، عظمت، احسان، ارجمندى، عزت، بزرگ منشى، گرانمايگى، شكوه، افتخار. «١» كرامت و بزرگوارى در گفتار و رفتار، از ديگر صفات نيكوى پيام گزار دينى است. رسولان الهى از شخصيتى كريمانه و بزرگمنش برخوردار بوده‌اند. چنانكه درباره رسول گرامى اسلام (ص) مى‌خوانيم: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ (الحاقة: ٤٠) اين قرآن گفتار رسول بزرگوارى است. بزرگوارى در گفتار به اينست كه با نهايت ادب و احترام با مخاطبان سخن بگوييد؛ و از سخن گفتن با صداى بلند و داد و فرياد و به كار بردن كلمات اهانت‌آميز خوددارى نماييد. كرامت در رفتار اين است كه: ١. بدى‌ها و نادانى‌هاى مخاطبان شما را از خوبى، خير خواهى و احسان بدانها باز ندارد. ٢. در برابر تبليغات مذهبى كه انجام مى‌دهيد، سود مادى و منافع شخصى خود را در نظر نگيريد. ٣. افراد و محيطهاى آلوده به گناه در شما اثر نگذارد؛ و از كارهاى لغو و بيهوده روى گردان باشيد. ٢١. احسان به مردم‌ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الإِحسنِ وَ إِيتَآى‌ءِ ذِى الْقُربَى‌ ... (نحل: ٩٠) خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان مى‌دهد؛ ... احسان: خوبى، نيكى، نيكوكارى، بخشش، نيكى كردن، نيك گفتن. «٢» احسان، بلندترين مراحل تكامل انسانى است، كه اسلام به آن توجه كامل دارد. در احسان مى‌بايست كمال‌