زهد، بى رغبتى و اعراض از اشياء است به جهت كوچك دانستن آنها، «١» و در آموزه‌هاى اسلامى اينگونه تبيين گرديده است: «٢» زهد، استفاده نكردن از مال و ثروت و يا حرام كردن حلال (بر خود) نيست، بلكه عبارت است از: ١. كوتاه كردن آرزو ٢. به جاى آوردن شكر هر نعمتى‌ ٣. خويشتن دارى، هنگام رو به رو شدن با حرام. ٤. انسان اطمينانش به آنچه نزد خداست، بيشتر باشد از آنچه در دست خود اوست. ٥. تا آنچه دارى از بين نرفته، در طلب آنچه ندارى بر نيايى. ٦. خالص كردن اعمال- براى خداى متعال-. ٧. رغبت به تقوا. ٨. بى اعتنايى به دنيا. ٩. هر چه تو را از خدا باز دارد، رها كنى. برخى از ثمرات و فوايد زهد عبارتند از: ١. پروردگار متعال زاهد را دانشى عطا كند، بى آن كه از كسى فرا گيرد و هدايتش فرمايد بى آن كه كسى (نه مردمان) هدايتش كند و كورى را از (دل) او ببرد و بينايش گرداند. ٢. خداى سبحان، حكمت را در قلب او بارور مى‌سازد، و زبانش را به آن گويا مى‌كند. ٣. شرح صدر و داشتن نورى از جانب پروردگار. «٣» راه دست‌يابى به زهد «٤» ١. معرفت نسبت به آفريدگار ٢. به كار بستن عقل، دور انديشى، كار بر اساس بينش و بصيرت.