يكى: پيام الهى (معارف و احكام دين) و ديگر: پيام گيرندگان (مخاطبان شما) پاره‌اى از مسئوليت‌هاى شما مبلغان گرامى در رابطه با «پيام» عبارتند از: ١- معلومات خود را از منابع موثق و مورد اطمينان دريافت كنيد. مانند: قرآن كريم، سيره و سنت قطعى پيامبر (ص) و ائمه (ع)، و عقل (ادله عقلى). ٢- روش به دست آوردن مفاهيم شرعى از منابع ياد شده نيز بسيار مهم است. براى آگاهى از آن روش‌ها به كتاب‌هاى علوم قرآن، منطق، اصول فقه، رجال، درايه و ... مراجعه نماييد. ٣- با ذهن خالى از حُبّ و بُغض و پيش داورى، به مطالعه و تحقيق متون دينى بپردازيد. همه كوشش شما اين باشد كه معناى كلام خداى متعال و معصومين (ع) را بهتر بفهميد نه اينكه نظر و عقيده شخص خود را بر آيات و روايات تحميل نماييد. ٤- همه ما بايد مواظب باشيم كه ناخواسته دچار تحريف (لفظى و معنوى) و تفسير به رأى نشويم. ٥- چيزى را كه نمى‌دانيد جزء دين هست يا نه، به دين نسبت ندهيد. اما آنچه لازم است درباره پيام گيرندگان رعايت نماييد: رسالت شما شكوفا سازى استعدادهاى فطرى آنان و كمك به آنها براى ارتباط، علاقه‌مندى و آشنايى هر چه بيشتر و بهتر با پيام‌هاى جانفزاى آفريدگارشان است. از اين رو، علاوه بر توصيه‌هايى كه در گفتارهاى پيشين پيرامون آگاهى، اخلاص و صدق گذشت، يادآورى اين نكات نيز خالى از لطف نيست: ١- هيچ گاه بدون مطالعه و تحقيق و آمادگى قبلى به تبليغ (سخنرانى، تدريس، تأليف ...) نپردازيد. ٢- در برابر وقت و سرمايه عمر مخاطبان، خود را مسئول بدانيد. ٣- مفاهيم صحيح و متقن را به آنها بگوييد. از سخنان مشكوك، مبهم و مشتبه، بپرهيزيد. آنقدر مطالب محكم و ترديدناپذير در دين هست كه نيازى به عنوان كردن مطالب متشابه و غير قابل اثبات نداريد. ٤- از روش‌هاى جذاب، زيبا و مشروع براى آموزش مفاهيم دينى بهره گيريد. مبادا در اثر بد سليقگى در انتخاب شيوه تبليغ، باعث بيزارى مردم از دين شويد.