قُلْ هذِهِ سَبِيلى‌ أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى‌ بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنى‌ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ مَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ (يوسف: ١٠٨) بگو: اين راه من است! من‌ تبليغ دين از منظر دين ٥٥ الف: ويژگى‌ها: ..... ص : ٤٧ و پيروانم، با بصيرت كامل، همه مردم را به سوى خدا دعوت مى‌كنيم! منزه است خدا و من از مشركان نيستم! از اين آيه شريفه استفاده مى‌شود كه پيام گزار دينى بايد از بينش، هوشيارى و تدبير برخوردار باشد و دعوتش را بر دلايل قطعى و روشن، بنيان نهد و آن را از شائبه جهل، ابهام، شك و خرافه بپيرايد. شما كه در پى انجام فريضه مهم تبليغ دين هستيد، بايد خود را مخاطب اين پيام الهى بدانيد كه مى‌فرمايد: وَ مَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كافَّةً فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِى الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ (توبه: ١٢٢) شايسته نيست مؤمنان همگى (به سوى ميدان جهاد) كوچ كنند؛ چرا كه از هر گروهى از آنان، طايفه‌اى كوچ نمى‌كند (و طايفه‌اى در مدينه بماند)، تا در دين (و معارف و احكام اسلام) آگاهى يابند و به هنگام بازگشت به سوى قوم خود، آنها را بيم دهند؟! شايد (از مخالفت فرمان پروردگار) بترسند، و خوددارى كنند! در اين آيه مباركه تفقّه در دين- به معناى كسب شناخت ژرف و گسترده از دين- جزء مقدمات لازم براى مبلغ دينى شمرده شده است. بنابراين هر آنكه انديشه تبليغ دارد، ضرورى است كه ساليانى چند، با كمال اخلاص و جدّيت در محضر اساتيد دين شناس و با تقوا به فراگيرى علوم و معارف اسلامى بپردازد و آن گاه عهده دار منصب تبليغ شود. ٤- توكل: وَ مَا تَوْفيقى‌ إلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إلَيْهِ أُنيبُ (هود: ٨٨) و توفيق من جز به (كمك) خداوند نيست، بر او توكل كردم و به سوى او باز مى‌گردم.