معنوى، مخاطب را مى‌شناسد يا نه و بسيارى از سؤالات ديگر كه به ذهن گيرندگان پيام خطور مى‌كند، حق مسلّم آنهاست كه بايد پاسخ مناسب بيابند. هر قدر مبدأ پيام براى پيام گيرنده با ارزش باشد به همان اندازه به پيام او توجه مى‌كند و براى او قابل قبول‌تر خواهد بود. شما يك كتاب مى‌خوانيد و سخت شيفته آن كتاب مى‌شويد بعدها با نويسنده همان كتاب آشنا مى‌شويد و شوق سراپايتان را مى‌گيرد زيرا او براى شما مهم مى‌باشد. و يا قبل از مطالعه كتاب چون نويسنده آن را مى‌شناسيد و به او اعتماد داريد مطالب كتاب براى شما پذيرفتنى و با جاذبه است. در پيام دينى مبدأ و منبع پيام، خداوند مى‌باشد، خدايى كه بى نياز است مخاطب خود را به خوبى مى‌شناسد و مصالح عمومى انسان‌ها را لحاظ كرده است. آيات بسيارى در قرآن يافت مى‌شود كه درصدد معرفى مبدأ پيام دينى مى‌باشد و به طور صريح بيان مى‌كند كه آنچه را كه پيامبر (ص) به مردم ابلاغ مى‌كند پيام الهى است: وَ اذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ لايَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرآنٍ غَيْرِ هذا اوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لى‌ انْ ابَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسى‌ انْ اتَّبِعُ الّا ما يُوحى‌ الَىَّ (يونس: ١٥) زمانى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مى‌شود كسانى كه به ديدار ما اميدى ندارند مى‌گويند قرآنى غير از اين بياور يا آن را تبديل كن بگو حق ندارم كه از پيش خود آن را تغيير دهم. فقط از چيزى كه بر من وحى مى‌شود پيروى مى‌كنم. انَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ انَّا لَهُ لَحافِظُونَ (حجر: ٩) ما قرآن را نازل كرديم و ما به طور قطع نگهدار آنيم. بعضى آيات درصدد اثبات صادق بودن اسلام در تبليغ پيام الهى است: قُل انَّما انَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ الَىَّ (فصلت: ٦) بگو من فقط انسانى مثل شما هستم اين حقيقت بر من وحى مى‌شود. انْ هُوَ الّا وَحْىٌ يُوحى‌ (نجم: ٤) آنچه مى‌گويد چيزى جز وحى كه بر او نازل شده نيست.