وَ جَعَلَ لَكُمْ سَرابيلَ تَقيكُمُ الْحَرَّ وَ سَرابيلَ تَقيكُمْ بَأْسَكُمْ كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ (نحل: ٨١) و (خداوند) براى شما پيراهن‌هايى آفريد كه شما را از گرما (و سرما) حفظ مى‌كند؛ و پيراهن‌هايى كه به هنگام جنگ، حافظ شماست؛ اين گونه نعمت‌هايش را بر شما كامل مى‌كند، شايد تسليم فرمان او شويد! همچنين در قرآن از تقوا تعبير به لباس شده و فرموده است: ... وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِكَ خَيْرٌ ... (اعراف: ٢٦) و لباس پرهيزگارى بهتر است. شايد بتوان اين نكته را از اين آيه استفاده كرد كه لباس بايد بيانگر تقوا باشد نه مايه خود نمايى، تحريك شهوات حرام، تكبّر، غرور و احياناً مدپرستى و خودباختگى در برابر فرهنگ بيگانه. از ديدگاه اسلام لباس پاكيزه و زيبا مايه آبرو و نشانگر شخصيت يك فرد مسلمان است. همچنين در ديدگاه دين، پوشيدن برخى لباس‌ها مانند «عمامه» كه يادآور سنّت رسول اللَّه و امامان (ع) است، مستحب مى‌باشد و بدان دستور داده‌اند. «١» همان گونه كه از پوشيدن لباسى كه بيانگر فرهنگ دشمنان اسلام باشد، نهى شده است. «٢» رنگ لباس‌ها نيز گوياى مفاهيم خاصى هستند؛ به عنوان مثال رنگ سفيد نماد پاكيزگى، خوشبويى و نيكويى است و از اين جهت پوشيدن لباس سفيد مستحب است «٣» و رنگ سبز، يادآور لباس اهل بهشت «٤» و رنگ سياه در عزادارى‌ها نشانه غم و اندوه است.