دلها محو كند، ائمه اطهار و دوستداران آنها، با نامگذارى فرزندانشان به نام «على»، ياد آن بزرگوار را زنده نگهداشته‌اند. در اين زمينه نقل كره‌اند: روزى حضرت سجّاد (ع) بر مروان حكم، فرماندار معاويه در مدينه، وارد شد. مروان از او پرسيد نامت چيست؟ حضرت فرمود: على. پرسيد نام برادرت چيست؟ پاسخ داد: على. مروان بر آشفت و گفت: على، على. گويا پدرت تصميم دارد نام همه فرزندانش را على بگذارد. امام زين العابدين ماجرا را به پدرش خبر داد: امام حسين (ع) فرمود: واى بر مروان، پسر زن كبود چشم پاك كننده پوست حيوانات!، هرگاه داراى صد پسر گردم، دوست دارم نام تمامى آنها را على بگذارم! «١» ١٧. لباس‌ لباس، يكى از مظاهر فرهنگ دينى و هويت ملّى يك ملت است. اسلام به لباس، تنها به عنوان يك پوشش و وسيله تجمّل نمى‌نگرد بلكه آن را مظهر ارزش‌ها و بيانگر مفاهيم بلند دينى همچون نظافت، زيبايى و آراستگى مى‌داند و از اين رو به پيروان خود دستور مى‌دهد كه در اجتماعات به ويژه در مساجد و هنگام نماز، لباس‌هاى تميز، زيبا و فاخر بر تن كنند. در اين زمينه نقل شده است كه حضرت امام حسن (ع) هنگامى كه به نماز برمى‌خاست، بهترين لباس‌هاى خود را مى‌پوشيد. سؤال كردند چرا بهترين لباس خود را مى‌پوشيد؟ فرمود: خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد و من براى پروردگارم خود را مى‌آرايم و او مى‌فرمايد: در مساجد زينت‌هاى خود را بر گيريد. «٢» از ديدگاه اسلام لباس يكى از نعمت‌هاى بزرگ خداوند است و بايستى يادآور خدا و روح تسليم و بندگى، در برابر او باشد. قرآن مجيد مى‌فرمايد: