طنزها و كليه برنامه‌هاى سمعى و بصرى، نقشى كاملًا اساسى در تربيت جامعه دارند و افراد را به طور غير مستقيم و ناخودآگاه تحت تأثير قرار مى‌دهند و فرهنگ مورد نظر را به آنان القا مى‌نمايند. استفاده تبليغى از اين دو ابزار، از ديدگاه دين نيز امرى مقبول و پسنديده است. زيرا از آن روزى كه اسلام ظهور كرد، بارها پيامبر اكرم (ص) و امامان (ع)، هنگام ابلاغ پيامهاى دينى فرموده‌اند: «حاضران اين پيام‌ها را به غايبان برسانند. «١» قرآن مجيد نيز پيامبر اسلام را انذار كننده و مايه رحمت براى همه جهانيان ناميده «٢» است و اين امر، جز با استفاده از اين دو وسيله و ابزارهايى مشابه آن، ميسر نيست. از سوى ديگر امروزه يكى از ابزارهاى تهاجم فرهنگى دشمن، راديو و تلويزيون است كه قدرت‌هاى استكبارى به وسيله آنها قصد دارند سلطه سياسى، اقتصادى و نظامى خود را بر جوامع اسلامى گسترش دهند و پاسخ به اين تجاوز دشمن، استفاده از وسيله مشابه است چرا كه قرآن كريم مى‌فرمايد: فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْكُم فَاعْتَدوُا عَلَيْهِ بِمِثْلَ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ (بقره: ١٩٤) هر كس به شما تجاوز كرد، همانند آن بر او تعدى كنيد. ١١. سينما سينما يكى ديگر از ابزارهاى تبليغى مهم در جهان امروز است. اين رسانه كاملًا با حواس و احساسات درونى و بيرونى تماشاگران ارتباط دارد و آنها را آگاهانه و غير آگاهانه تحت تأثير قرار مى‌دهد. دين مقدس اسلام در عصرى كه هنوز از تكنولوژى فيلم و سينما خبرى نبود، استفاده از اين ابزار را تلويحاً امضا نمود؛ به عنوان مثال رسول گرامى اسلام (ص) براى آموزش نماز فرمود: به نماز من بنگريد و همانگونه كه من نماز مى‌خوانم، نماز بخوانيد. «٣»