شما پيام گزاران دينى بايد جهت استفاده بهينه از اين شيوه، نكات زير را به كار گيريد: ١- فنّ داستان سرايى و قصه گويى را بياموزيد. ٢- تبليغتان را توأم با قصه‌هاى جذاب و آموزنده كنيد. ٣- داستان‌ها را پس از پردازش، به زبان روز بيان كنيد. ٤- در قصه گويى، سن، جنس و محيط شنوندگان را در نظر بگيريد. ٥- توجه داشته باشيد كه قصه‌هاى موجود در قرآن و روايات، بهترين‌ها هستند، آنها را براى مردم بيان كنيد. ٦- قصه‌هاى واقعى بگوييد نه خيالى. ٧- هدفتان از قصه گويى تربيت و برانگيختن تفكر باشد نه سرگرمى. ٨- هميشه از داستان نتيجه بگيرند و نكات آموزنده آن را يادآور شويد. ٩- مراقب باشيد قصه‌هاى شما بد آموزى نداشته باشد. ١٠- در قصه گويى از دروغ و تحريف بپرهيزيد. ١١- از فضاهاى طبيعى و جذاب همچون كوه، جنگل و ... به تناسب قصه بهره بگيرند. ١٢- قصه‌هايى را انتخاب كنيد كه پيامى شفاف و گويا براى موضوع مورد بحث شما را داشته باشند. ٢٦. دعا دعا به معناى سؤال و استغاثه است «١» و مقصود از شيوه دعا در اين بحث، تبليغ غير مستقيم معارف دين در قالب دعا و درخواست از خداست. شما پيام گزاران دينى مى‌دانيد كه در تبليغ دين، مهم‌ترين اصل، تحكيم پايه‌هاى اعتقادى و روحى مردم است و يكى از راههاى تحقق اين اصل مهّم، توجه دادن انسان‌ها به خدا، از راه دعا و استمداد از او است. اين شيوه در قرآن مجيد به كار رفته و در آيات متعدد، خداوند متعال به پيامبرش‌