اصلى آنها تأثير گذارى بر عقايد، احساسات، تمايلات و رفتار دشمن، گروه بى طرف و يا گروههاى دوست است ....» «١» بنابراين مقصود از جنگ روانى، فرآيند تبليغ در راستاى تخريب روحيه دشمن و تقويت توان نيروهاى خودى در عرصه‌هاى مذهبى، سياسى و نظامى مى‌باشد. شايان ذكر است كه با توجه به تعاليم اسلام، جنگ‌هاى روانى به دو قسم مثبت و منفى تقسيم مى‌شود. در قسم منفى از امورى همچون تهمت، شايعه، دروغ‌پردازى، ترور، شكنجه و ... استفاده مى‌شود كه اين امور از ديدگاه دين ممنوع است. در قسم مثبت، امورى همچون افشاى ماهيت دشمن، ارعاب و تحقير وى و روحيه دادن به نيروهاى مؤمن مطرح است كه مقصود از جنگ روانى به عنوان شيوه تبليغ، همين قسم است. خداوند متعال در قرآن مجيد به شيوه‌هاى مثبت جنگ روانى همچون تحقير دشمن، ايجاد ترس در دل آنان، روحيه دادن به مسلمانان، مبارزه با شايعه و ... اشاراتى كرده است. به عنوان مثال، پس از شكست مسلمانان در جنگ احد، يهود و مشركان مكه هم‌پيمان شدند تا در اقدامى هماهنگ، مسلمانان را به كلّى از ميان بردارند، «٢» اما خداوند متعال با نزول آيه زير، روحيه آنان را در هم ريخت و فرمود: قُلْ لِلَّذينَ كَفَروُا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ الى‌ جَهَنَّمَ وَ بِئسَ المِهادِ (آل عمران: ١٢) به كافران بگو: به زودى شكست مى‌خوريد و در روز قيامت به جهنم رهسپار خواهيد شد و چه بد جايگاهى است. پس از نزول اين آيه، طولى نكشيد كه يهوديان مدينه و بت پرستان مكه شكست خوردند. «٣» جنگ روانى در سيره پيامبر رسول گرامى اسلام (ص) نيز در رويارويى نظامى با دشمن، بارها از عمليات روانى‌