من به نبوت عيسى و كتاب او و بشارت هايى كه داده است معتقدم و به نبوت عيسايى كه به نبوت محمد (ص) و كتاب او اقرار ننموده و پيروانش را از ظهور او اطلاع نداده است، معتقد نمى‌باشم .... «١» ١١. پرسش و پاسخ‌ يا صاحِبَىِ السِّجْنِ ءَاربابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ امِ اللَّهُ الواحِدُ القَهَّارُ (يوسف: ٣٩) اى دوستان زندانى من! آيا خدايان پراكنده بهترند، يا خداوند يكتاى پيروز؟! ابلاغ پيام به شكل پرسش و پاسخ، انديشه مخاطب را به تكاپو وامى‌دارد و او را به طور غير مستقيم ارشاد مى‌نمايد. اين شيوه انواع و اقسامى دارد، گاهى پيام گزار سؤالى را مطرح مى‌كند و بدون دادن جواب، از پيام گيرنده مى‌خواهد كه با مراجعه به فكر و عقل خود، جواب را بيابد و گاهى پس از طرح سؤال، جواب آن را هم مى‌دهد و گاهى از مخاطبان مى‌خواهد كه سؤال كنند و جواب خود را بشنوند. اين شيوه در قرآن مجيد كاربرد گسترده‌اى دارد و در موارد متعدد، پس از ذكر سؤال، جواب آن نيز، بلافاصله آمده است. «٢» در پاره‌اى موارد هم، مطالب مهم و اساسى به صورت پرسش مطرح شده و پاسخ آن به فكر مخاطب واگذار گرديده و يا به طور تلويحى جواب آن داده شده است؛ مانند اينكه قرآن كريم مى‌فرمايد: ... اءِ لهٌ مَّعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ (نمل: ٦٣) آيا معبودى با خدا است؟ خداوند برتر است از آنچه براى او شريك قرار مى‌دهند. أَفِى اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّمواتِ وَ الأَرْضِ (ابراهيم: ١٠) آيا در [وجود] خدا شك است؟ خدايى كه زمين و آسمان را آفريد.